సవ్వడి..

కాపీ కొట్టి సంవత్సరం ఐయ్యింది...( బ్లాగులపై నా అభిప్రాయాలు )

2010-12-17T20:43:00.000+05:30

2009 అక్టోబర్ లో నాకు ఉద్యోగం వచ్చింది. నా టేలంట్ గ్రగించేసారేమో వెంటనే పనులేవి అప్పజెప్పకుండా వాళ్ల పక్కన వీళ్ల పక్కన కూర్చొని వాళ్లు ఎలా చేస్తున్నారో చూడమని చెప్పారు. అలా చూస్తూ కూర్చోవడం వల్ల పని కన్నా ముందు నిద్ర వచ్చేది. ఆవిధంగా చక్కగా కళ్లు మూతలు పడుతుండగా నిద్రమత్తుతోనే పని నేర్చుకునేవాడిని.

మా కొలీగ్స్ లో మూర్తి అని ఒకరు బ్యాంక్ పనులు చూస్తుంటాడు. అతనికి వారంలో మూడు రోజులు బ్యాంక్ కి వెళ్లే పని ఉండేది. ఇంకేం దొరికింది ఛాన్స్ అనుకుని అతను వెళ్లినప్పుడల్లా అతని సిస్టం తీసుకుని కూడలి, జల్లెడ ఓపెన్ చేసి చూసేవాడిని.

నేను డిగ్రీ చదువుతున్నప్పుడే బ్లాగుల గురించి, బ్లాగుల సమూహాల గురించి చదివాను. ఆవిధంగా నేను మొట్టమొదట తెలుసుకున్న బ్లాగు సుజాత గారి " మనసులో మాట ". ఈ బ్లాగు అడ్రెస్ ని సెల్ లో సేవ్ చేసుకున్నాను. ఆ బ్లాగుని తరువాత ఎప్పుడో మావయ్య లేప్ టాప్ లో చూశాను.

కంపెనీలో జాయిన్ ఐయ్యాక తరచూ చూస్తుండడం వల్ల అన్నీ గుర్తుంచుకోవడం ప్రారంభమైంది. అలా నేను చూసిన మంచి బ్లాగులు... అంటే నాకు గుర్తున్నవి " స్వాతి చినుకులు ", " పరిమళం ". ఈ రెండు బ్లాగుల్లో ఉన్న పోస్టులన్నీ చదివేసాను. ఈ బ్లాగులే నన్ను ఓ బ్లాగు క్రియేట్ చేసుకునేలా చేసాయి. ఈ రెండు బ్లాగుల గురించి నా మొట్టమొదటి పోస్ట్ " సవ్వడి " లో రాసాను. చూడండి.

ఈ నా మొట్టమొదటొ పోస్ట్ గత సంవత్సరం డిసెంబర్ లో పెట్టాను. ఈ డిసెంబర్ కి ఒక సంవత్సరం నిండిపోయింది. అదన్నమాట విషయం..

ఇప్పుడు ఒకసారి నా టెంప్లేట్ ని పరిశీలించండి. అలాగే " పరిమళం " బ్లాగు టెంప్లేట్ గుర్తు తెచ్చుకోండి. అదే చేత్తో నా ప్రొఫైల్ చూడండి. ఇప్పుడు పరిమళ గారి ప్రొఫైల్ చూడండి. చూశారా... మక్కీకి మక్కీ కాపీ కొట్టినట్లు అనిపించట్లేదు. ఆ గ్రీన్ కలర్, జిల్లా గురించి ప్రస్థావన అంతా కాపీనే! అందుకే కాపీ కొట్టి సంవత్సరం ఐంది అని చెప్తున్నాను. ఎంత ధైర్యంగా చెప్తున్నానో చూసారా కాపీ కొట్టానని..:)

బ్లాగులపై నా అభిప్రాయాలు

ముందుగా మా జిల్లాకు చెందిన బ్లాగర్ల గురించి చెప్తాను.

ఏటిగట్టు

ఏటిగట్టు ఎలా ఐతే చల్లనిగాలితో ప్రశాంతంగా హాయిగా ఉంటుందో శేఖర్ చెప్పే విషయాలు అలాగే హాయిగా చదివిస్తాయి. మురళి గారు చాలా చక్కగా పరిచయం చేసారు. ఇక్కడ చదవండి.

శేఖర్ రాసిన టపాల్లో నాకు బాగా నచ్చినది " బ్రతికుండాగా నీ పిలుపులు నేను విన్నా..! " అని తను రాసిన టపా! ఈ పాటపై తన ఊహ చాలా బాగుంది. సాధారణంగా ఏవైనా పాట విన్నప్పుడు అప్పటికి ఆ సినిమా రిలీజ్ కాకపోతే ఇలా ఉండొచ్చు అలా ఉండొచ్చు అని ఊహించుకుంటాం. ఆ పాట చూశాక మనం ఊహించుకున్నదానికంటే బాగుంటే బాగుందని లేకపోతే లేదని అనుకుంటాం. అంతేకాని ఆ పాటని మరో విధంగా ఊహించలేం.

కాని శేఖర్ ఈ పాటని చాలా అందంగా ఊహించాడు. సినిమా రిలీజైన ఎన్నో రోజుల తరువాత ఒక పాటని ఈవిధంగా ఊహించగలగడం నాకైతే చాలా ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది. తన ఊహాశక్తి సూపర్! తనో మంచి భావకుడని కూడా అర్థమైంది. ఐ లైక్ హిమ్.

Free Hugs

ఫ్రీ హగ్స్... ఈ పేరులోనే భావుకత కనీకనిపించకుండా అల్లరి చేస్తున్నట్లుంటుంది. ఇందులో కొన్ని పోస్ట్ లు చదువుతుంటే ఆ భావుకతే వచ్చి హగ్ చేసుకున్న భావం కలుగుతుంది. ఈ బ్లాగుకి మురళి గారి పరిచయం చదవండి.

తను రాసిన ఇన్నర్ డైమన్షన్స్ లో షి స్పీక్స్ కాని అమ్మకు పూలు పూచాయి కాని చదివినప్పుడు తను అన్ కండీషనల్ గా ప్రేమించిగల వ్యక్తి అని తనో స్వాప్నికుడు అని అర్థమైంది.

ఇప్పుడు బ్లాగుపేర్లలో నాకు నచ్చినవి చెప్తాను వినండి. అన్ని పేర్లు మంచివే! కాని ఈ పేర్లలోనే అత్యుత్తమమైనవి తీస్తే నేను మొదతి ర్యాంక్ ఇచ్చేది ఈ పేరుకు. అది " వెన్నెల సంతకం " ఈ పేరు చాలా నచ్చింది. ఈ పేరుకి ఆవిడ ఇచ్చిన నిర్వచనం ఇది.. << ప్రకృతి నాకు స్ఫూర్తి... అమ్మ నాకు ఆదర్శం... సంగీతం నా జీవన రాగం... నృత్యం నా జీవిత గమనం... కవిత్వం నా మనోగతం.... ఆత్మవిశ్వాసం నా బలం... ప్రేమ నా మతం... స్నేహం నా అభిమతం... వెరసి... నేను చేస్తోన్న వెన్నెల సంతకం... >> కాని నాకా పేరు చూడగానే ఓ ఊహ నా కళ్లముందు మెదులుతుంది..... " పెద్ద నందనవనం... ఎటు చూసినా పూరెమ్మలే... విరగబూసిన వెన్నెలలో... హేమంత సరాగంలా వీస్తున్న గాలిలో ఓ అబ్బాయి ఓ అమ్మాయి ఒకరి చేయి ఒకరు పట్టుకుని చెప్పుకున్న బాసలే వెరసి వెన్నెల సంతకం ". ఈ బ్లాగుని ఫాలో అవడానికి సగం కారణం ఈ పేరే!

బ్లాగుపేర్లలో నాకు నచ్చిన రెండో పేరు " మంచు పల్లకీ ". మంచుతో పల్లకీ ఏమిటో నాకర్థం కాదు. కాని ఇట్ ఈజ్ నైస్ నేమ్.

ఇప్పుడు నాకు నచ్చిన టపాలు చెప్తాను వినండి. ఉత్తమ చిత్రం లాగా ఉత్తమ టపా లింద ఈ పోస్ట్ కి ఇస్తున్నా... ఈ పోస్ట్ మధురవాణి బ్లాగులో ఉంది. ఇప్పటివరకూ ఎన్ని టపాలు చూసానో తెలీదు కాని ఈ టపా నచ్చినంతగా ఏదీ నచ్చలేదు. ఈ టపా పేరు " చందమామతో ఊసులు ".

మధురవాణి బ్లాగు గురించి పరిచయం చేస్తూ మురళి గారు ఇలా అన్నారు. << ఆ బ్లాగు లో టపాలు చదువుతూ ఉంటే రోజూ మన కళ్ళెదురుగా తిరిగే పక్కింటి అమ్మాయి గలగలా చెబుతున్న కబుర్లు వింటున్నట్టుగా ఉంటుంది. >> ఇది చదివిన తరువాత మధు పోస్టులు కొన్ని చదివినప్పుడు " నిజంగానే ఈ అమ్మాయి మన పక్కింట్లో ఉంటే ఎంత బాగుండేది. " అని అనిపించింది.:)

ఉత్తమ ద్వితీయ టపా కింద కృష్ణ గీతం లో ఉన్న ఈ టపాకి ఇస్తున్నాను. " ఆవలి అంచుకు మొదటి అడుగున కృష్ణయ్యకు సమర్పణలతో " అన్న పేరుతో ఉన్న ఈ టపా నాకు నచ్చిన మరో మంచి టపా. ఈ పోస్ట్ చదువుతుంటే కళ్లు తడి ఐయ్యాయి. గ్రేట్ పోస్ట్..!

ఇప్పటివరకూ మూడువేలకు పైగా కామెంట్లను చదివి ఉంటాను. వీటిలో ది బెస్ట్ కామెంట్ ఏది అని ఆలోచిస్తే.... ఈ టపాకే పరిమళ గారు పెట్టిన కామెంట్ కు ఇస్తున్నా! పరిమళ గరి కామెంట్ ఇది... <<<< ఇదో అద్భుతం .........మాటల్లేవంతే....దాదాపు టపా చదివిన పావుగంటకు కామెంట్ రాస్తున్నా ...భావన గారు , మీబ్లాగ్ కృష్ణ గీతం ఐతే ...మీరు కృష్ణ మానస !! >>>> సో పరిమళ గారి అండదండలతో భావన గారి పేరును " కృష్ణ మానస " గా మార్చేస్తున్నాను.:)

కామెంట్లలో నెంబర్ టూ దేనికి ఇవ్వట్లేదు.

ఇప్పుడు నేను మేచింగ్ బ్లాగులు గురించి చెప్తాను వినండి. బెస్ట్ మేచింగ్ అవార్డ్ అన్నమాట ఇది. అంటే బ్లాగు పేరు - బ్లాగు టెంప్లేట్ - బ్లాగులో పెట్టిన ఫొటో కలయికలో ఏ బ్లాగు బాగుందో చెప్తానన్నమాట. విచిత్రమేంటంటే ఈ కేటగిరిలో కూడా మొదటి రెండు మధురవాణి, కృష్ణ గీతం బ్లాగులే దక్కించుకున్నాయి.

మొదటి స్థానం మధురవాణి బ్లాగుకే ఇద్దామనుకున్నాను. కాని తను రీసెంట్ గా ఫొటో మార్చింది. మధురవాణి పేరులో ఉన్న స్వీట్ నెస్ ఇప్పుడున్న ఫొటోలో లేదు. తను ముందు పెట్టిన ఫొటోలో కనిపించేది. తన బ్లాగు చూసిన ప్రతీసారి ఆ ఫొటోని చూసేవాడిని. ఆ టెంప్లేట్ కూడా బాగుంటుంది. ఆవిధంగా మొదటి స్థానం ఇద్దామనుకున్నాను. కాని ఫొటో మార్చేయడం వల్ల మొదటి స్థానం కృష్ణ గీతం కు ఇస్తున్నాను.

రెండో స్థానం : మధురవాణి

మూడో స్థానం : కొత్త పాళీ

నాల్గో స్థానం : నెమలి కన్ను

కొత్త పాళీ

నాకు కొత్తపాళీ గారు ఎంత ఇష్టమంటే అంత ఇష్టం. బ్లాగ్లోకంలో ఎవరికీ ఏ సందేహం వచ్చినా కొత్తపాళీ గారి దగ్గరి నుండి సమాధానం వస్తుంది. కొత్తపాళీ గారికి తెలియినది లేదనుకుంటాను. ఈ బ్లాగులో ఉన్న తెలుగు పాఠాలన్నీ ప్రింట్ తీసుకుని దాచుకోవాలని ఉంది.

మీకు మంచి పుస్తకాలు చదవాలనుకుంటే ఈ పోస్ట్ చూడండి. మాయా దుప్పట్లు అంటూ రాసిన ఈ పోస్ట్ నచ్చింది. వీటిలో కొనాల్సినవి చాలా ఉన్నాయి.

నెమలి కన్ను

మురళి గారు పరిచయాలు ఎంత బాగా రాస్తారో...! అతని పరిచయాలు ముఖ్యంగా బ్లాగర్ల గురించి రాసినవి ఎక్సలెంట్ ప్లస్ ప్లస్ అన్నమాట. మురళి గారు అందరికీ ఇష్టమైన బ్లాగర్.

పరిమళం

ఈ బ్లాగు గురించి కొత్తగా చెప్పడానికేం లేదు. ఒకే ఒక్క విషయం చెప్పాలి. అదేంటంటే ఈ బ్లాగు వల్లే నేను బ్లాగులను ఫాలో అవడం ప్రారంభించాను.

నేను బ్లాగు క్రియేట్ చేసుకున్నప్పుడు ఓ ఆరు బ్లాగుల్లో ఫాలోయర్ గా జాయిన్ ఐయ్యాను. తరువాత డేష్ బోర్డ్ చూస్తే అవన్నీ కనిపిస్తున్నాయి. నేను ఆశ్చర్యపోయి " నా బ్లాగులో వేరే బ్లాగులా.... ఎంత అవమానం ఎంత అవమానం " అనుకుని అన్ని బ్లాగుల్లో అన్ ఫాలో ఐపోయాను..:):)

ఆ తరువాత పరిమళగారు పెట్టిన " ఆత్మహత్యలెందుకు? " పోస్ట్ చదివాక ఈ బ్లాగుని ఫాలో అవడం చేసాను. అలా అలా ఇప్పుడు 31 బ్లాగులను ఫాలో అవుతున్నాను. దీనికి మన మధురవాణి స్పూర్తి!

జాజిపూలు

తనివితారా నవ్వాలన్నా... కడుపు చెక్కలయ్యేలా నవ్వాలన్నా జాజిపూలనే చూడలి. నేను అన్ని పోస్టులు చదివిన మూడో బ్లాగు ఇది.

ఈ బ్లాగులో నాకో చిన్న లోపం కనిపించింది. అది బ్లాగులో పెట్టిన ఫొటో! ఆ ఫొటో కూడా బాగుంది. కాని మన తెలుగుదనం లేదు. నేస్తం గారి కబుర్లతో మేచ్ అవ్వట్లేదు. ఇంకా మంచి ఫొటో పెడితే బాగుండేది అని అనిపించింది.

నేను బ్లాగ్లోకంలోకి వచ్చిన తరువాతే ఫేమస్ బ్లాగులన్నీ పేపర్ లో వచ్చాయి. పరిమళం, మానస వీణ, ఏటి గట్టు, నెమలి కన్ను, మధురవాణి.. ఇలా అన్నీ వచ్చాయి. మన జాజిపూలు కూడా రావాలి అనుకుని రూమ్ లో పెన్ను, పుస్తకం తీసుకుని కూర్చున్నాను. ఓ పావుగంట కూర్చుని ఒక అక్షరం కూడా రాయకుండా మనవల్ల కాదులే అని వదిలేసాను. ఐనా ఏమని రాస్తాం చెప్పండి. మొత్తం మూడొంతుల పోస్టుల గురించి రాయాలి. కరక్టే కదా!

జాజిపూలు గురించి వేరేగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు కదండి! బ్లాగ్లోకంలోకి వచ్చిన వాళ్లకి ఈ బ్లాగు గురించి తెలియకుండా ఉండదు. తెలిసాక ఫాలో అవకుండా ఉండరు..:) ఈ బ్లాగులో ఓ పది పదిహేను పోస్టులు బాగా నచ్చినవి ఉన్నాయి. అందుకే దేని గురించి చెప్పట్లేదు..:):)

ఈ బ్లాగులో మొదటి కామెంట్ పెట్టాలన్న కోరిక తీరలేదు..:)

పద్మార్పిత

నన్ను బ్లాగ్లోకంలోకి సాదరంగా ఆహ్వానించిన మొదటి వ్యక్తి. నా బ్లాగులో మొదటి కామెంట్ పెట్టింది తనే అన్నమాట. కవితలు, బొమ్మలు మల్టీ టేలెంటడ్ అమ్మాయి. నాకు నచ్చిన విషయమేంటంటే... జీవిత సత్యాల గురించి వేదాంతం గురించి ప్రేమ గురించి కవితలు రాసేస్తుండండం. అర్థం కాని విశ్హయం కూడా ఇదే..:)

మాయాశశిరేఖ

ఈ పేరు చూడగానే మాయా బజార్ సినిమానే ఎక్కువగా గుర్తు వస్తుంటుంది..:) మరో తెలివైన బ్లాగర్ మన సౌమ్య. తను రాసిన " చెక్కిన చేతులకు జోహార్లు " పోస్టుల సిరీస్ నాకు బాగా నచ్చాయి. తన పేరు గురించి వివరిస్తూ రాసిన టపా కూడా నచ్చింది.

మనసులో మట

నాకు మొట్టమొదట తెలిసిన బ్లాగు ఇది. ఈ బ్లాగు చిరునామా మాత్రం ఇప్పటకీ గుర్తు లేదు. డేష్ బోర్డ్ లో చూసుకోవడమే..:)

సుజాత గారి గురించి ముందు నాకు తెలీదు. మనలాంటివారే అనుకున్నాను. ఆవిడ పెద్ద పెద్దవాళ్లని ఇంటర్ వ్యూ చేయడం పేపర్లో చూశాక గొప్పవారని అర్థమైంది. ఇంకా " తెలుగుబాటలో తెలుగుకై నడుద్దాం " అని ఒక పెద్ద కార్యక్రమాన్ని విజయవంతం చేసాక ఆవిడకు పెద్ద అభిమానినైపోయాను..:)

జ్యోతి

జ్యోతి గారంటే నాకు భలే ఇష్టం. పది బ్లాగులను నిర్వహిస్తున్నారు. " బ్లాగు గురువు " గా అందరికీ సలహాలు ఇస్తుంటారు. ముఖ్యంగా " ఆముక్తమాల్యద " కు ఫాన్ ని ఐపోయాను.

మానస వీణ

భావుకతకి కేరాఫ్ అడ్రెస్ ఈ బ్లాగు. ఇంకా చెప్పాలంటే భావుకతనే అందంగా ముస్తాబు చేసి తన బ్లాగుకి అలంకారంగా పెట్టుకున్నారు మన నిషిగంధ గారు.

ఈవిడకి ఓ విషయం చెప్పాలి. ఈవిడ రాసిన " ఊసులాడే ఒక జాబిలట " ప్రింట్ తీసుకుని చదివాను. చదివి ఆరు నెలలు దాటిపోయింది కాని ఇంకా చెప్పలేదు. నాకు బాగా నచ్చింది. ఈ కథని మా అమ్మగారికి ఇచ్చాను. మా అమ్మగారికైతే ఇంకా నచ్చింది. " ఉత్తరాల్లోనే వాళ్ల కుటుంబాల పరిచయం , ఏకంగా ఊర్ల పరిచయం చాలా బాగుందిరా! " అన్నారు. మాకు చాలా బాగా నచ్చేసింది.

నిషిగంధ గారు, నేస్తం గారు, కొత్త పాళీ గారు, జ్యోతి గారు, శ్రీ లలిత గారు, సౌమ్య.... వీళ్లు రాసిన కామెంట్లను 90% మిస్ అవను. ఆ పోస్టులు చదివినా చదవకపోయినా, మిగతా కామెంట్లు చదివినా చదవకపోయినా, అసలీ కామెంట్లు ఎందుకు చదవాలో అర్థం కాకపోయినా చదవడం ఐతే చేస్తాను..:)

శ్రీ లలత

ఈవిడ కామెంట్లు చూసే ఈ బ్లాగును ఫాలో అవడం ప్రారంభించాను. మరో మంచి బ్లాగర్. వాన గురించి, కృష్ణుడు గురించి ఎంత బాగా రాసారో చెప్పలేను. ఈవిడ రాసిన " నా ఎంకి పాట " చాలా నచ్చింది.

తూర్పు-పడమర

ఒక బ్లాగుని ఏమాత్రం చూడకుండా... అంటే వాళ్ల పోస్టులు ఒకటి కూడా చదవకుండా ఫాలో అవుతున్న బ్లాగు ఇదొక్కటే. " యమకూపం " నవల గురించి సుజాత గారు పరిచయం చేసినప్పుడు తెలిసిన ఓ విషయం వల్ల వెంటనే అనుసరించడం ప్రారంభిచాను. యమకూపం రచయిత రెంటాల గోపాల కృష్ణ గారు కల్పన గారికి నాన్నగారు అని తెలిసిన వెంటనే ముందు వెనుక ఆలోచించకుండా ఫాలో ఐపోయానన్నమాట. అదీ విషయం..:)

దిరిసెన పుష్పాలు, కృష్ణప్రియ డైరీ... నాకు తెలియని ఎన్నో విషయాలను తెలియజేస్తున్న మంచి బ్లాగులు.

ఎదసడి, నా స్పందన, మనసు పలికే, జాజిమల్లి.... ఫైన్ బ్లాగ్స్.

పై అభిప్రాయాలలో సగం నేను బ్లాగు క్రియేట్ చేసుకుంటున్నప్పుడు... అన్నీ చూసినప్పుడు కలిగినవే!

నేను ఇంతవరకూ బ్లాగులో నేను రాసిన కథల గురించి గాని రాయబోయే కథల గురించి కాని చెప్పలేదు. మొదటసారి చెప్పాలని అనిపిస్తుంది. కాబట్టి ఓ కథలో జరిగే సన్నివేశాన్ని చెప్తున్నాను వినండి.
----------------------------------------------------

శశి నవ్వుతూ కారు దిగి డోర్ వేస్తూ " దిగు " అన్నాడు శిరీషతో! శిరీష అలాగే చూస్తూ " ఆ నవ్వుకి అర్థమేమిటబ్బా.. " అనుకుంది. " నేనే ప్రపోజ్ చేసానని అనుకుంటున్నాడేమో... అస్సలు కాదు. " అనుకుని కారు దిగి శశి ఎదురుగా నిల్చుంది.

" నేనంటే ఇష్టమా... " నవ్వుతూ కాస్త ఆలోచిస్తూనే అడిగాడు.

" ఊ... " అని చెప్పి " నాదో కోరిక.... " అంది. స్నేహితులతో ఎలా మాట్లాడుతామో అలాగే అడిగింది.

" చెప్పు " కుతూహలంగా అన్నాడు.

" వెంటనే పెళ్లి చేసుకుందాం! " అంది. శశి విస్మయంగా చూశాడు. " ఇష్టమే అని చెప్పి క్షణం కూడా కాలేదు. అంతలోనే పెళ్లా.. " అన్నది తన సందేహం.

శిరీష నవ్వి " ఏ క్షణంలోనైనా నీపై ప్రేమ పుట్టొచ్చు. ఆ ప్రేమను నేను ఆస్వాదించే సమయానికి అంటే నా ప్రేమ వికసించే సమయానికి..... " ఓ క్షణం ఆగి " నాకంటూ ఏ హద్దులు ఉండకూడదు. " అని తన దోసిళ్లను చూపించి తనకి దగ్గరగా తెచ్చుకుని " ప్రేమను నేను చేతుల్లోకి తీసుకునేసరికి నాకున్న హద్దులు చెరిగిపోవాలి " అంది. తరువాత చేతులు కట్టుకుని " ప్రేమించిన రెండు సంవత్సరాలకో మూడు సంవత్సరాలకో పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టం లేదు. అప్పటికి ప్రేమ సుగంధాలు కొంతైనా చెదిరిపోతాయి. అలాగే పెళ్లి చేసుకున్నాక పుట్టే ప్రేమ కూడా ఇష్టం లేదు. భార్యగా పుట్టే ప్రేమను తరువాత ఆహ్వానిస్తాను. " అని ముగించింది.

తను చెప్పింది అర్థమౌతుండగా శశి పెదవులు విచ్చుకున్నాయి. తన నవ్వు చూసి శిరీష చెప్పింది. " When love is real, you don't get over it at all, it stays with you forever, expanding your heart and enabling you to love others more deeply. Love is a gift child, a grace. "

శశి నెమ్మదిగా తల ఆడించి " అర్థం కూడా చెప్పు. నాకు తెలిసీ ఆ లైన్లు ప్రత్యేక సందర్భంలో వాడినవి. సరైన అర్థం అది చదివినవాళ్లకే తెలుస్తుంది. " అన్నాడు.

అది నిజమో కాదో తెలీదు కాని అర్థం తెలుసు కాబట్టి చెప్పింది. " నిజమైన ప్రేమ ఎప్పుడూ ముగిసిపోదు మరియు అది ఎప్పుడు నిన్ను వదలదు. అంతే కాకుండా అది నీ మనస్తత్వం తెలుసుకుని ఇంకా ఎక్కువమందిచే అతిగా ప్రేమించబడుతుంది. " అని శశి కళ్లలోకి చూసింది.

శశి నవ్వుతూ " హ్మ్... " అంటూ తన నుదురుతో శిరీష నుదురుపై నెమ్మదిగా తట్టాడు. నువ్వు వెళ్లి కూర్చో! నేను వాళ్లకి థాంక్స్ చెప్పి వస్తాను. " అని వెళ్లాడు. శిరీష నవ్వుతూ తల దించేసింది. ఆ నవ్వులో చిన్న సిగ్గు. అది చూసి నవ్వుతూ వెళ్లాడు శశి.

--------------------------------------------------

పై కథకి ఇంకా పేరు పెట్టలేదు. ఇది జర్నీ బేస్డ్ లవ్ స్టోరి. ఇంతకన్నా ఎక్కువ చెప్పకూడదు.

చివరగా ఒక్క నిజం చెప్పేస్తాను వినండి. ఈ బ్లాగింగ్ వల్ల నా టైమ్ బాగా వేస్ట్ అవుతోంది. పెద్ద టపాలు పెట్టేముందు ప్రతీసారి ఓ మూడు నాలుగు రోజులు నిద్ర కూడా ఉండట్లేదు. కాబట్టి బ్లాగింగ్ మానేస్తున్నాను.
ఓ ఐదు సంవత్సరాల తరువాత మళ్లీ ప్రారంభిస్తాను. అంతవతరకూ బై మిత్రుల్లారా!

అందరికీ ధన్యవాదాలు. బ్లాగు మిత్రులకు, ఎగ్రిగేటర్లు నిర్వహిస్తున్నవారికి ఇంకా నా బ్లాగులో కామెంట్ పెట్టినవారికి పేరు పేరున మనస్పూర్తిగా ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంటున్నాను.

Today's Special

2010-11-12T17:31:00.001+05:30

ఈ బొమ్మలను చూశాక ఈరోజు ప్రత్యేకతేంటో మీకు అర్థమైందా... అర్థం కాలేదు కదా! ఐతే మీ బుఱ్ఱలు సరిగ్గానే పని చేస్తున్నయి..:)

ఈరోజుకొక ప్రత్యేకత ఉంది. ఏంటంటే.... 12-11-10. ఈ నెంబర్లను చూడండి. ఒకొటికొకటి తగ్గుతూ వచ్చాయి. ఇదే ఈరోజు ప్రత్యేకత. అదేనండి మన డేట్..:) ఇలా వంద సంవత్సరాలకు ఒకసారే వస్తుంది..:) సో ఇదే ప్రత్యేకత.:)

ఇంత గొప్ప విషయం కనిపెట్టిన నాకు వెంటనే ఓ గ్రామి అవార్డ్, ఓ ఆస్కార్ అవార్ద్, ఇంకా ఎన్ని రకాల అవార్డులున్నాయో అన్నీ ఇచ్చేయండి. అదే చేత్తో ఓ భారత రత్న, ఓ ప్రపంచ రత్న ఇచ్చేస్తే... ఇలాగే నిరంతరంగా ప్రయోగాలు చేస్తూ గొప్ప నిజాలు కనిపెట్టేస్తూ ప్రపంచానికి తెలియజేస్తానని ప్రమాణం చేసి చెప్తున్నాను..:):)

దీపావళి శుభాకాంక్షలు...

2010-11-05T15:27:00.001+05:30

మీకు మీ కుటుంబసభ్యులకు కూడా దీపావళి శుభాకాంక్షలు...

మీకోసమే ఈ మిఠాయిలు...

ఆరంభం అదిరింది

2010-10-10T11:25:00.001+05:30

కామన్వెల్త్ ప్రారంభ వేడుకలు చాలా నచ్చాయి. ఒక్క ముక్కలో చెప్తాను వినండి… మూడు గంటల కార్యక్రమాలలో " భారతీయత "ను చక్కగా ఆవిష్కరించారు.

ఇక విశేషాలు ఏంటంటే… ౧. పతంజలి యోగ ౨. నాట్య కళల ప్రదర్శన. ( కూచిపూడి, కథక్, ఒడిస్సి మొ. ). ౩. ఐదువేల ఏళ్ల భారత ప్రయాణం. ఇంకా చిన్న పిల్లలతో కూడిన హరి హరన్ " స్వాగతం " పాట. మొట్టమొదట ప్రారంభమైన డప్పులతో కూడిన ప్రదర్శన... నాకు ఇవి బాగా నచ్చాయి.

హైలెట్ ఏంటంటే భారత బృందం ప్రవేశించినప్పుడు ప్రేక్షకులు చప్పట్లతో ఘన స్వాగతం పలుకగా... కొన్ని నిమషాల్లో రాష్ట్రపతి దంపతులు, ప్రధాని దంపతులు, చార్లెస్ దంపతులు నిల్చొని చప్పట్లు కొట్టి స్వాగతం పలికారు.

ఇప్పుడు ఆ పొటోలు చూడండి.

పుట్టిన రోజులు - సంఖ్యాశాస్త్రం ( తెలుగులో చెప్పాలంటే న్యూమరాలజి )

2010-09-19T16:42:00.001+05:30

కంగారుపడకండి. నాకు తెలిసింది ఒకే ఒక్క విషయం.. నిర్భయంగా చదివేయండి. మీరు భయపడకుండా ఉండడానికి ముందు కొంత సోది చెప్తాలే. సరేనా!

నేను డిగ్రీ చదువుతుండగా ఒకరోజున ఉదయమే మా ఎకౌంట్స్ సార్ వచ్చి " ఈరోజు శాస్త్రి( మా కాలేజ్ డైరెక్టర్ )గారి పుట్టినరోజు. వెళ్లి విష్ చేయండి. " అని చెప్పి వెళ్లిపోయారు. మా కాలేజ్ మేనేజ్మెంట్ అంతా శాస్త్రి గారే చూసుకుంటారు. అంతే కాకుండా మా బి.కామ్ క్లాస్ తో సార్ చాలా క్లోజ్. అందుకే క్లాసు మొత్తం బయలుదేరాం. ఎప్పుడు క్లాస్ ఎగ్గొడదామా అని ఎదురు చూసే మేము వెంటనే బయలుదేరాం. సార్ గదిలోకి వెళ్లి అందరూ విష్ చేస్తున్నారు. " Happy Birth Day To You... " అని ఒకరు " Many Happy Returns of The Day " అని ఒకరు విష్ చేస్తున్నారు.

అప్పట్లో తెలుగు భాషని బతికిస్తున్నది.. పెంచి పోషిస్తుంది.. ఉద్ధరిస్తుంది నేను ఒక్కడినే అని గట్టిగా ఫీలైపోయేవాడిని. మరి తెలుగు భాషా ధురందరడునైన( దీనికి అర్థం మాత్రం అడగొద్దు. తెలీదు. ) నేను తెలుగులోనే చెప్పాలి కదా! అందుకే " పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు " అని షేక్ హేండ్ ఇచ్చాను. మా సార్ " తెలుగు... " అంటూ సంబరపడిపోయి.. నాకు షేక్ హేండ్ ఇచ్చి అలా నా చెయ్యి పట్టుకుని తన పక్కకు లాగి... అక్కడ ఉన్నంతసేపు నా భుజం పట్టుకునే మాట్లాడారు.

అదే రోజు మధ్యాహ్నం మా కంప్యూటర్స్ సార్ అనిల్ వచ్చారు. ఎలాగో గుర్తు లేదు కాని శాస్త్రి సార్ పుట్టినరోజు గురించి చర్చ వచ్చింది. మా ప్రెండ్ నన్ను చూపించి " అందరూ ఇంగ్లీష్ లో విష్ చేస్తే తను మాత్రం తెలుగులో విష్ చేసాడు సార్! " అంది. దానికి మా సార్ " తెలుగులోనా... " అంటూ సందిగ్ధంలో పడ్డారు. " ఏమన్నావు " అని ఆలోచిస్తూ " జన్మ.... దిన.... శుభాకాంక్షలు అన్నావా.... " అని విడగొడుతూ అడిగారు. అంత కష్టపడ్డావా అన్నట్లుగా అడిగారు. " లేదు సార్! పుట్టిన రోజు శుభాంకాంక్షలు అన్నాను. " అని చెప్తే " ఔను కదా! ఇది కూడా చెప్పొచ్చు " అన్నారు. అలా మా చర్చ సాగుతుండగా.. మాలో ఎవరమో " మీ పుట్టినరోజు ఎప్పుడు సార్! " అని అడిగాం. సార్ చెప్పారు. విచిత్రం... సార్, నేను ఒకేరోజు పుట్టాం.

ఈవిధంగా నా పుట్టినరోజు నాడే మరొకరిది... నాకు తెలిసి పరిచయం కూడా ఉన్న వ్యక్తిది అవ్వడం గుర్తుంచుకోదగ్గ విషయమే! నాకు తెలిసి పరిచయం లేని మరో అమ్మాయి.. మా ప్రెండ్ వివేక్ వాళ్ల మరదలు స్వాతి పుట్టినరోజు కూడా అదే రోజు. ఆవిధంగా నాకు ఇద్దరు తెలుసు. " ఓస్ ఇంతేనా... మాకు ఇంకా ఎక్కువ మంది తెలుసు " అంటారా... ఐతే ష్.. గప్ చుప్.. అంతే! నాకేం తెలీదు.

ఇప్పుడు కొన్ని నెలల్లో పుట్టిన వారి గురించి... నేను కనిపెట్టిన నిజాలు చెప్తాను. వినండి.

ఆగస్ట్ 4 న ఒక ప్రెండ్, 15న నా ప్రెండ్ కమ్ రూమ్ మేట్ 17న మా అక్క పుట్టారు. వీళ్లకి విపరీతమైన సహనం. ఎప్పుడూ కూల్ గా ఉంటారు. వీళ్లని చూసాక ఆగస్ట్ లో పుట్టినవారంతా ప్రశాంతంగా ఉంటారని ఫిక్స్ ఐపోయాను.

జూన్ 3న మా మావయ్య 12న ఒక ప్రెండ్ 30న మరో ప్రెండ్ పుట్టారు. వీళ్లకి పరిపక్వత(మెచ్యూరిటీ) ఎక్కువ. అంతే కాకుండా వీళ్లు నవ్విస్తారు. మనకు లేనివివే!

ఫిబ్రవరిలో మా తమ్ముడు, మరో తమ్ముడు( పిన్ని కొడుకు ), మరో ఇద్దరు చెలెళ్ళు( పిన్ని కూతుర్లు ) ఇంకా మా తల్లిగారు పుట్టారు. మాతల్లిగారు గురించి తెలుసుకోవాలంటే ఇక్కడ చూడండి. వీళ్లు బుద్ధిమంతులు. ఎంత బుద్ధి అంటే అంత బుద్ధి... మరి నేను చెప్పలేను. " అంటే పై నెలల్లో పుట్టినవాళ్లు బుద్ధిమంతులు కారా " అని అడుగుతారేమో... మీరిలా మధ్యలో అడిగితే నాకు తెలిసిన ఆ ఒక్క విషయం చెప్పను. అన్నా... ముందు నేను చెప్పేది వినండి.

అసలు సంగతి ఏంటంటే ఆగస్ట్ లో పుట్టినవాళ్లకి పరిపక్వత ఉంది. బుద్ధి ఉంది. జూన్ లో పుట్టిన వాళ్లకి సహనం ఉంది. బుద్ధి ఉంది. ( ఎటొచ్చి ఫిబ్రవరిలో పుట్టినవాళ్లకే మిగతా గుణాలు ఉన్నాయో లేవో తెలీదు ). ఇంకా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే నేను కనిపెట్టిన నిజాలు దేనికీ పనికిరావు. ఇది అసలు నిజం! ఓ గొప్ప నిజం!

సోది సమాప్తం.

మరో సోది ప్రారంభం...

నేను టివి చూసేటప్పుడు మొదట మన జెమిని, మా, జీ తెలుగు చూస్తాను. వీటిలో సినిమాలకు సంబంధించిన కార్యక్రమాలు వస్తే చూస్తాను. లేకపోతే వెంటనే HBO, Star... ఇంగ్లీష్ సినిమా చానెళ్లు మీద పడతాను. వీటిలో కూడా పూర్తి ఏక్షన్ మూవీస్ వస్తేనే చూస్తాను. లేకపోతే మళ్లీ చేంజ్... ఈసారి దాడి సంగీతం చానెళ్లు మీద... అవి కూడా బోర్ కొడితే వార్తా చానెళ్లు. చూశారా మొదట చూడాల్సినవి చివర చూస్తున్నాను. అదీ టేలెంట్ అంటే! ఈవిధంగా వెళ్తున్న నేను ఒకసారి జెమిని మ్యూజిక్ దగ్గర ఆగాను.

అప్పుడు సమయం ఒంటిగంట ఐంది. ఒక వ్యక్తి ఎఱ్ఱ తేనీరు చొక్కా( టీ షర్ట్ ) వేసుకుని వచ్చాడు. వెనుక మసక మసకగా పిచ్చి పిచ్చిగా ఏదో డిజైన్ ఉంది. అప్పుడు ఆ ఏంకర్ " విషయమేమిటంటే " అన్న కార్యక్రమం ప్రారంభించాడు. " వాడు అలా చెప్పడమే మా ప్రాణానికి వచ్చిందన్నమాట! " అని తిట్టుకుంటున్నారా... అబ్బా దగ్గరకొచ్చేశాం! ఓ రెండు నిమషాలు ఆగి తిట్టుకోండి. వాడు చెప్పిన విషయమేంటంటే...

ఇంట్రడ్యూసింగ్ " న్యూమరాలజి "

" సంఖ్యాశాస్త్రాన్ని " పరిచయం చేస్తున్నాం....... ఏది గట్టిగా చప్పట్లు కొట్టండి. కొట్టారా...

గుడ్!

" 1,10,19,28... ఈ తేదీల్లో పుట్టినవాళ్లు ఎప్పుడూ నెం. 1 గా ఉండాలనుకుంటారట! అలా ఉండడానికి ప్రయత్నిస్తారట! కనీసం నెంబర్ వన్ గా ఉండాలని ఆలోచిస్తారట! ఈ తేదీల్లో ఓ విశేషం ఉంది. వాటిని కలిపితే ఒకటే వస్తుంది. ఉదా: 1,9 కలిపితే 10. మళ్లీ ఆ " 1 " ని " 0 "ని కలిపితే 1 వస్తుంది కదా! అలా అన్నమాట. మిగతావి కూడా అంతే! "

చూశారా ఎంత మంచి విషయం చెప్పానో! ఇప్పుడు నన్ను అందరు పొగడండి. " విషయం తెలిసిపోయిన తరువాత ఇంకెందుకు పొగుడుతాం! కావాలంటే తిడతాం గాని... " అంటారా! ఐతే మళ్లీ నేను ష్.. గప్ చుప్!

ఈ శాస్త్రాలు ఎన్ని చెప్పినా పూర్తిగా మన గురించి చెప్పలేవు. మీరేమంటారు!

స్వీట్ రిలేషన్

2010-08-26T11:13:00.001+05:30

ఆగస్ట్ 17 న మా అక్క( పెద్దనాన్న కూతురు ) శ్రీదేవి పుట్టిన రోజు. ఆ రోజు మరచిపోయాను. రేపు చెయ్యాలని అంతకు ముందురోజే చక్కగా అనుకుని యథావిధిగా మరచిపోయాను. తరువాత రోజు కాల్ చేసి " నిన్న నీ పుట్టినరోజు అనుకుంటాను. " అన్నాను.

" ఆ ! నువు చేస్తే నాలుగు దులుపేద్దాం అనుకున్నాను. " అని " ఎందుకు చెయ్యలేదు. " తిరిగి అడిగింది.

" గుర్తు రాలేదే! మొన్న సాయంత్రం అనుకున్నాను... నీకు చెయ్యాలని. కాని మరచిపోయాను. "

తను తిట్టడం మరచిపోయి " పోనీలే ఈరోజైనా చేసావు. " అని ఊరుకుంది.

" బర్త్ డే ఎలా జరిగింది " అడిగాను.

" రేపు చెయ్యు నాన! చెప్తాను. ఇంట్లో చుట్టాలున్నారు. "

నాకు విషయం అర్థమై " సరే సరే! రేపు చేస్తాను. " అన్నాను. సీక్రెట్స్ ఏమైనా చెప్పాల్సి వస్తే ఎవరూ లేనప్పుడు చెప్తుందనమాట. దానికి అర్థమై నవ్వింది. " ఎప్పుడు చెయ్యాలి " అన్నాను.

" 11-30 టైమ్ లో చెయ్యు "

" సరే " అని పెట్టేసాను.

మాకు అక్కాచెల్లెళ్ళు లేరు. వాళ్లకి( మా పెద్దనాన్న కు ఇద్దరు అమ్మాయిలు ) అన్నదమ్ములు లేరు. ఆవిధంగా మేము చిన్నప్పటినుండి సన్నిహితంగా ఉండేవాళ్లం. మా చిన్న అక్క కన్నా ఈ అక్కతో నేణు ఇంకా ఎక్కువ క్లోజ్ దీనితో మాట్లాడుతున్న ప్రతీసారీ.... నాకు ఒక అక్క ఉంటే బాగుండేది అని అనిపిస్తుంది.

పేరుకి అక్క గాని నాకు ప్రెండే! మా మాటలు ఎప్పుడూ తిన్నగా ఉండవు. నోటికి ఏం వస్తే అవే వాగేస్తాం. మీకో ఇంకో సంగతి చెప్పనా... తనది ప్రేమ వివాహం. ఆ కథంతా నాకు చెప్పింది. నేను టెంత్ సెలవులకు వెళ్లినప్పుడు చెప్పింది. ఆ కథని మీకు తరువాత చెప్తాను( నాకు ఓపిక ఉంటే ). ప్రేమను పెళ్లి వరకూ తీసుకురావడానికి చాలా కష్టపడాలి. కాని మా అక్క పది శాతం కూడా కష్టపడలేదు. అంత సులభంగా పెళ్లి జరిగింది. దీనికి ముఖ్యంగా రెండు కారణలను చెప్పుకోవాలి. ఒకటి... అబ్బాయి వాళ్లు మా కేస్టే! ఇక్కడే అరవై శాతం సమస్య తీరిపోయింది. మిగతా నలఫై శాతం ఐనా కష్టపడాలి కదా! ఊహు... లేదు. దీనికి కలిసొచ్చిన మరో అంశం... మా అక్క వాళ్ల తాతగారు( అమ్మవాళ్ల నాన్న ) " అందవరపు " వాళ్లు. సదరు మా బావగారు రఘు కూడా " అందవరపు " వాళ్లే! మా బావగారు మా అక్కవాళ్ల మావయ్యతో మాట్లాడి మా పెద్దనాన్నను ఒప్పించారు. అలా సులభంగా జరిగిపోయింది.

మా అక్క ఐతే ఇప్పటకీ " మాది లవ్ మేరేజ్ కాదు. ఎరేంజెడ్ మేరేజ్ " అని వాదిస్తుంటుంది. నేను కూడా అలాగే వాదిస్తుంటాను... " లవ్ మేరేజే అని ". నా జీవితంలో ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకుని సంతోషంగా ఉన్న జంటని వీళ్లనే చూసాను. ఇప్పటివరకూ ఇంకెవరినీ చూడలేదు. మొన్ననే వేసవి కాలంలో డార్జీలింగ్, కచ్... అక్కడ దగ్గరలో ఉన్నవన్నీ స్నేహితులతో కలిసి కుటుంబ సమేతంగా చూసి వచ్చారు.

ఈ అక్క నాతో ఇంత క్లోజా... ఐనా దీని పెళ్లికి వెళ్లలేదు. ఎందుకంటే మేము ఇల్లు కట్టుకుని దిగినప్పుడు వీళ్లు రాలేదు. కారణాలు ఇక్కడ అనవసరం. మా నాన్నగారు మాత్రం చాలా బాధపడ్డారు. తరువాత మా ఇంటికి వచ్చారు ఐనా నాకు కోపం తగ్గక దీని పెళ్లికి వెళ్లలేదు. కొన్ని రోజుల తరువాత అన్నీ మామూలే!

మరో విచిత్రమైన సంగతేంటంటే.... నేను ఎమ్.బి.ఎ చేస్తున్న సమయంలో పెద్దగా దీనితో మాట్లాడలేదు. ఇంచుమించుగా సంవత్సరంకు పైగా మాట్లాడిన సంధర్భం లేదు. ఆ తరువాత పండుగ కి నేను వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లినప్పుడు... " ఇదిగోరా నా కూతురు ! " అంటూ చంకలో ఉన్న పాపని చూపించింది. నాకా సంగతే గుర్తు లేదు. " దీనికో పాప పుట్టింది కదా! " అని అప్పుడు గుర్తొచ్చింది. ఆ టైమ్ లో ఇంటికెళ్లడమే ఐయ్యేది కాదు. ఇంటికెళ్లినా అందరి గురించి మాట్లాడడం చాలా తక్కువ. పాప పుట్టిన సంగతే గుర్తు లేదు, ఇంకా పాప పేరు నాకెలా తెలుస్తుంది. " పేరేంటే ! " అని అడిగాను. " గాయత్రి " అని చెప్పి తిట్టింది. మనం ఒక చెవి నుండి వినేసి ఇంకో చెవి నుండి వదిలేసాం.

ఇప్పుడుఅసలు విషయానికి వద్దాం. ఆ తరువాత రోజు 11-30 కి కాల్ చేసాను. తనే ఎత్తింది.

" హాయ్ డార్లింగ్! " అని పలకరించాను.

" హాయ్ ! " అంది.

" ఇప్పుడు చెప్పు ఎలా జరిగిందో ! "

" బావ, నేను గుడికి వెళ్దామని బయలుదేరాం. నాకు గిప్ట్ కొనడానికని జ్యుయెలరి షాప్ కి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ ఇయర్ రింగ్స్, రింగ్ తెసుకున్నారు. "

" ఊ.... "

" పాపకి ఒంట్లో బాలేదు. హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్లాం. నాకు కూడా బాలేదు పన్ను నొప్పి. మరో డాక్టర్ దగ్గరకి వెళ్లాం. అప్పటికే గంటన్నర దాటింది. మరి గుడికెళ్లకుండా ఇంటికొచ్చేసాం. సాయంత్రం నేనొక్కదాన్నే గుడికి వెళ్లొచ్చేసాను. " అని ముగించింది.

" ఓస్ దీనికేనా! నేను ఇంకా పెద్ద రొమాన్స్ జరిగిపోయిందనుకున్నాను కదే! " వెంటనే అన్నాను.

దానికి కొంచెం నవ్వి " అంటే మరొకటి జరిగిందిరా.. బావ అర్థరాత్రి పన్నెండుకే విష్ చేసి సెల్ పోన్ గిప్ట్ ఇచ్చారు. " నేను ఇంకా సెల్ గురించి అడుగుదామనుకునేలోపలే " నేను దాన్ని తిరిగి ఇచ్చేసాను. " అంది.

" ఏం ! సెల్ నచ్చదా! "

" దాన్ని చూడగానే భయమేసిందిరా! ఇచ్చేసాను." అంది అమాయకంగా.

" భయమెందుకే ! "

" అది కాదు నాన! నామీద దీవేస్తే నువ్వు పోన్ చేస్తావు. అలాగే అందరూ చేస్తారు. ఇప్పుడైతే బావతో మాట్లాడి నాతో మాట్లాడుతున్నారు. అదే నాకు సెల్ ఉంటే అన్నీ నాకే చెప్తారు. అందరూ నాతోనే మాట్లాడతారు. నాకే బావతో చెప్పేయమటారు. నాకు అలా నచ్చదు. నాకు చేసినవాళ్లు బావతో కూడా మాట్లాడాలి. బావతో చెప్పాకే నాకు చెప్పాలి. అలా ఐతే నాకిష్టం. " అంది. దానితో ఏం అనలేదు కాని మనసులో మెచ్చుకున్నాను.

" మరి నువ్వేం చేస్తావు బావ బర్త్ డేకి. " అని అడిగాను.

" నేనేం చేస్తాను ఓ షర్ట్ కొంటాను. అంతే! " అని " ఏం చెయ్యాలో నువ్వు చెప్పు " అంది.

" మగవాళ్లకి ఏముంటాయ్..... " ఇంకా చెప్తుండగానే

" డి.ఎమ్. ఇచ్చాను. అది ఎప్పుడు ఉంటుందనుకో ! "అంది.

" డి.ఎమ్ " అంటే...

" డెయిరీ మిల్క్ "

" ఇంకేం డి.ఎమ్. ఇచ్చేసి ఐ లవ్ యు చెప్పేయడమే! సోరీ డి.ఎమ్. ఇచ్చేసి హేపీ బర్త్ డే చెప్పేయడమే ! "

తను నవ్వేసి " డి.ఎమ్. ఎప్పుడూ ఉంటుందిరా. ఒకసారి మాత్రం ఫైవ్ స్టార్ కొన్నాను. ఆరోజు బావకు, నాకు తగువు ఐంది. అప్పటినుండి నేను గాని బావ గాని ఫైవ్ స్టార్ ని ఒక్కసారి కూడా కొనలేదు. "

" నాకా డి.ఎమ్. నచ్చదు. "

" హే.... ఏంటిరా ! "

" ఔనే నాకస్సలు నచ్చదు. " అన్నాను.

" నీకు నాకు పడనిది ఇదొక్కటే అన్నమాట. "

" ఆ..."

" బావకి నాకు పడింది ఇదొక్కటే ! " అని సరదాగా అంది.

" సరే! ఈసారి పోన్ చెయ్యు " అన్నాను కాల్ కట్ చేసేముందు.

" పోరా... " అంది అవసరం లేనట్లుగా!

" రాక్షసి " అన్నాను కోపంగా! వెంటనే " సరే బాయ్! " అన్నాను.

తను " బాయ్ " అంది. నేను పెట్టేసాను.

బావగారిపై తన అభిమానం స్వీట్ కదా!

Indian citizen be alert and save our Country!!

2010-08-06T08:53:00.001+05:30

U CAN MAKE A HUGE DIFFERENCE TO THE INDIAN ECONOMY BY FOLLOWING FEW SIMPLE STEPS.

Please spare a couple of minutes here... for the sake of India ... our country.

I got this article from one of my friend, but it's true, I can see this from day to day life,

Small example,

Before 5 months 1 ?US $ = IND Rs 38

After 5 months. Now it is 1 US $ = IND Rs 53

Do you think US Economy is booming? No, but Indian Economy is Going Down.

Our Economy is in u'r hands

INDIAN economy is in a crisis. Our country like many other ASIAN countries is undergoing a severe economic crunch. Many INDIAN industries are closing down. The INDIAN economy is in a crisis and if we do not take proper steps to control those, we will be in a critical situation.

More than 30000 crore rupees of foreign exchange are being siphoned out of our country on products such as cosmetics, snacks, tea, beverages... .. .. etc which are grown, produced and consumed here.

A cold drink that costs only 70 / 80 paisa to produce is sold for NINE rupees, and a major chunk of profits from these are sent abroad. This is a serious drain on INDIAN economy.

We have nothing against Multinational companies, but to protect our own interests we request everybody to use INDIAN products only for next two years. With the rise in petrol prices, if we do not do this, the rupee will devalue further and we will end up paying much more for the same products in the near future.

What you can do about it?

1. Buy only products manufactured by WHOLLY INDIAN COMPANIES.

2. ENROLL as many people as possible for this cause.

Each individual should become a leader for this awareness.

This is the only way to save our country from severe economic crisis. You don't need to give-up your lifestyle. You just need to choose an alternate product.

All categories of products are available from WHOLLY INDIAN COMPANIES.

? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? LIST OF PRODUCTS

COLD DRINKS:

USE: - LEMON JUICE, FRESH FRUIT JUICES, CHILLED LASSI (SWEET OR SOUR), BUTTER MILK, COCONUT WATER, JALJEERA, ENERJEE, and MASALA MILK...

INSTEAD OF: -

COCA COLA(make this one in india first), PEPSI, LIMCA, MIRINDA, SPRITE

BATHING SOAP:

USE - CINTHOL & OTHER GODREJ BRANDS, SANTOOR, WIPRO SHIKAKAI, MYSORE SANDAL, MARGO, NEEM, EVITA, MEDIMIX, GANGA , NIRMA BATH & CHANDRIKA

INSTEAD OF - LUX, LIFEBOY, REXONA, LIRIL, DOVE, PEARS, HAMAM, LESANCY, CAMAY, PALMOLIVE

TOOTH PASTE: - , PRUD

USE - NEEM, BABOOL, PROMISE, VICO VAJRADANTIENT, DABUR PRODUCTS, MISWAK

INSTEAD OF - COLGATE, CLOSE UP, PEPSODENT, CIBACA, FORHANS, MENTADENT.

TOOTH BRUSH: -

USE - GODREJ, EMANI

INSTEAD OF - PALMOLIVE, OLD SPICE, GILLETE

BLADE:-

USE - SUPERMAX, TOPAZ, LAZER, ASHOKA

INSTEAD OF - SEVEN-O -CLOCK, 365, GILLETTE

TALCUM POWDER:

USE - SANTOOR, GOKUL, CINTHOL, WIPRO BABY POWDER, BOROPLUS

INSTEAD OF - PONDS, OLD SPICE, JOHNSON BABY POWDER, SHOWER TO SHOWER

MILK POWDER :

USE - INDIANA, AMUL, AMULYA

INSTEAD OF - ANIKSPRAY, MILKANA, EVERYDAY MILK, MILKMAID.

SHAMPOO :

USE - LAKME, NIRMA, VELVET

?

INSTEAD OF - HALO, ALL CLEAR, NYLE, SUNSILK, HEAD AND SHOULDERS, PANTENE

MOBILE CONNECTIONS :

USE - BSNL, AIRTEL

?

INSTEAD OF - HUTCH

Every INDIAN product you buy makes a big difference. It saves INDIA . Let us take a firm decision today.

BUY INDIAN TO BE INDIAN we are not against of foreign products.

WE ARE NOT ANTI-MULTINATIONAL.

WE ARE TRYING TO SAVE OUR NATION. EVERY DAY IS A STRUGGLE FOR A REAL FREEDOM.

WE ACHIEVED OUR INDEPENDENCE AFTER LOSING MANY LIVES.

THEY DIED PAINFULLY TO ENSURE THAT WE LIVE PEACEFULLY. THE CURRENT TREND IS VERY THREATENING.

MULTINATIONALS CALL IT GLOBALISATION OF INDIAN ECONOMY. FOR INDIANS LIKE YOU AND ME IT IS RECOLONISATION OF INDIA ...

THE COLONIST'S LEFT INDIA THEN. BUT THIS TIME THEY WILL MAKE SURE THEY DON'T MAKE ANY MISTAKES.

WHO WOULD LIKE TO LET A" GOOSE THAT LAYS GOLDEN EGGS" SLIP AWAY.

PLEASE REMEMBER: POLITICAL FREEDOM IS USELESS WITHOUT ECONOMIC INDEPENDENCE ..

RUSSIA , S.KOREA , MEXICO ..........THE LIST IS VERY LONG!!

LET US LEARN FROM THEIR EXPERIENCE AND FROM OUR HISTORY.

LET US DO THE DUTY OF EVERY TRUE INDIAN.

FINALLY: IT'S OBVIOUS THAT U CAN'T GIVE UP ALL OF THE ITEMS MENTIONED ABOVE,

SO GIVE UP ATLEAST ONE ITEM TO FOR THE SAKE OF OUR COUNTRY.

We would be sending useless forwards to our friends daily.

Instead please forward this mail to all your friends to create awareness

AND ONE MORE THING IS...

"WRITTEN RUPEE NOTE IS A LOSS OF 2000 CRORES PER YEAR FOR INDIAN GOVT .PLZ DONT WRITE IN RUPEE NOTE SAVE GOVT.THIS SMS SEND TO ALL UR CONTACT"

గమనిక : ఈ ఈమెయిల్ నిన్న వచ్చింది. ఎంతమందికి పంపించగలిగితే అంతమందికి పంపించు అన్న శీర్షికతో! చక్కగా బ్లాగు స్నేహితులతో పంచుకుంటే బాగుంటుంది కదా అని పెట్టేసాను.

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద

2010-07-31T08:59:00.000+05:30

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద

మహిమల మఱ్ఱాకు తెప్పపై తేలేటి.. గోవిందా హరి గోవింద

ఏడేడు లోకాల నేలేటి కోనేటి.. గోవిందా సిరి గోవింద

వైఖుంఠమే వదిలి వచ్చావు వరహాల.. గోవిందా హరి గోవింద

పుట్టలోన దాగి పాలు తాగిన పుడమి.. గోవిందా సిరి గోవింద

వకుల పర్ణశాల వర్ణాల వర్ధిల్లు.. గోవిందా హరి గోవింద

అలమేలు మంగమ్మ అందాల గంధాల.. గోవిందా సిరి గోవింద

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద " 2 "

నింగి నేల కలిసి సిరుల నిత్య కల్యాణాల.. గోవిందా హరి గోవింద

ఆనంద నిలయాన ఆనందమందించు.. గోవిందా సిరి గోవింద

గోవిందా........ గోవింద.

అడగడుగు దండాల అల వడ్డి కాసుల.. గోవిందా హరి గోవింద

ఆపద మొక్కుల అందరిని దరిచేర్చు.. గోవిందా సిరి గోవింద

వేంకటేశా........... శ్రీ వేంకటేశా నీవంటి దైవం లేదు.. గోవిందా హరి గోవింద

బ్రహ్మాండమంతటా వేంకటాద్రి వెలుగు.. గోవిందా సిరి గోవింద

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద

ఝుమ్మంది నాదం చిత్రంలోని ఓ మంచి పాట. దీనితో పాటు పెళ్లి పాట, లాలి పాట, సంక్రాంతి పాట కూడా నాకు బాగా నచ్చాయి. ఈ సినిమా తరువాత మరో మూడు సినిమాలు వచ్చాయి కాని నేను ఇంకా ఇవే వింటున్నాను.

ఈ పాట నాకు బాగా నచ్చిన పాట. చిన్న చిన్న పదాలతో ఎంత అందంగా ఉంది కదా! శ్రీనివాసుడిని స్మరించుకోవడమే ఒక అందమైన అనుభవం. అటువంటిది ఇంత చక్కని పాటను మన మధుర గాయకుడు " బాలు " గారు పాడాక చెప్పేదేముంటుంది!

కొన్ని రోజుల క్రితం ఆఫీస్ నుంచి త్వరగా వచ్చేసాను. రోడ్ మీద నిల్చొని ఏం చెయ్యాలి అని ఆలోచిస్తున్నాను.

నిజానికి ఎప్పుడు ఖాళీ దొరుకుతుందా అని చూస్తుంటాను. పుస్తకాలు చదువుకోవచ్చని... కాని రూమ్ కి వెళ్లాలనిపించట్లేదు. అక్కడ చదవవలసిన చాలా ఉన్నాయి. కోతి కొమ్మచ్చి, " కొమ్మనాపల్లి " పడిలేచే కడలి తరంగం, శ్రీ పాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి గారి కథ ఒకటి ఉంది(ఈ పుస్తకం లైబ్రెరీ నుండి తెచ్చుకున్నది). ఇంకా రామాయణం కూడా చదువుతున్నాను. బాలకాండ చదివేసాను. ఇంకా ఆరు కాండాలు ఉన్నాయి.

అలాగని గ్రంధాలయం కి వెళ్లాలని అనిపించట్లేదు. అక్కడ కొమ్మనాపల్లి రచనలు లేవు. మిగతావారివి నాకు పెద్దగా ఎక్కవు. ఏం చేద్దాం అనుకుంటుంటే కనిపించిందో ఓ పెద్ద బస్సు. డాన్స్ చెయ్యాలనిపించింది. కాని చూసినవాళ్లకి పిచ్చి ఎక్కుతుతందని.... వాళ్లకోసం రిస్క్ తీసుకోలేదు. కనిపించిన బస్సు ఏదంటే... విశాలాంధ్ర వారి " సంచార పుస్తకాలయం ". వెంటనే దూరిపోయాను.

నేను ఏ బుక్ షాప్ కి వెళ్లినా మొదట చూసేది నవలలు, తరువాత వ్యక్తిత్వ వికాస పుస్తకాలు ఆ తరువాత మిగతావన్ని ఓ రౌండేసి చూస్తాను. ఇప్పుడు అలాగే వెళ్లాను. వికాస పుస్తకాల దగ్గర ఆగిపోయాను. ఓ రెండు మూడు కొనేయాలనిపించింది. పర్స్ తీసి చూస్తే రూ. 70/- ఉన్నాయి. చాలా ఎక్కువ కదా! వెంటనే " రేపు ఉంటుందా.. " అని వాడిని అడిగాను. " ఊ.. " అన్నాడు. మరి ATM కి వెళ్లకుండా ఆ 70/- లోనే 30/- తో " ఎంకి పాటలు " కొన్నాను. మనం కొనకుండానా... చెప్పండి.

తరువాత రోజు వెళ్లి " The Man Who Sold His Ferrari " తెలుగు అనువాదం కొన్నాను. ఇంకా " నాహం కర్తా, హరిః కర్తా " కొనేసాను. కేవలం రెండు అనుభవాల కోసమే కొన్నాను. అప్పుడు స్వాతి లో " సర్వ సంభవాం " పేరిట వచ్చినప్పుడు మొత్తం చదివాను. ఐనా కొన్నాను. చిత్రమైన విషయమేంటంటే... ఆ ముందురోజే మా అమ్మ, నాన్న స్వామి వారికి సేవ చెయ్యడానికి తిరుమల వెళ్లారు. వారం అక్కడే ఉంటారు. ఇంకా విచిత్రమైన విషయమేంటంటే వాళ్లు అక్కడ ఉన్నప్పుడే చదివేయాలనుకున్నాను... చదివేసాను.

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద.....

ఈ పుస్తకం చదువుతున్నంతసేపు ఒళ్లు పులకిస్తూనే ఉంది. కొన్ని చోట్ల కంట తడి పెట్టుకున్నాను. కొన్నిసార్లు విపరీతమైన ఆశ్చర్యం... మరి కొన్నిసార్లు ఏదో తన్మయత్వం. ఇంకా ఆ పుస్తక రచయిత లాగా మనం కూడా స్వామికి దగ్గర ఐపోతే ఎంత బావుణ్ణో అనిపించింది.

నేను కేవలం " పాలాభిషేకం ", " కాసుల హారం " ఈ రెండింటికోసమే కొన్నాను. పాలాభిషేకం మొదట చదవాలనుకున్నాను. కాని అది " నేరస్థుడెవరు " అన్న పేరుతో ఉండడం వల్ల అన్నీ తిరగేసి... అది దొరకక మళ్లీ మొదటి నుండి చదివాను. నిజానికి పాలాభిషేకానికి ఎక్కువ స్పందించి కాసుల హారం కి తక్కువ స్పందిస్తాను అని అనుకున్నాను. కాని దానికి విరుద్ధంగా జరిగింది. కాసుల హారం చదువుతున్నంతసేపు నా కళ్లు తడి అవుతూనే ఉన్నాయి. మధ్యలో రెండు పేజీలు మసకగానే చదివాను. ఇంచుమించుగా ఓ ఏడు ఎనిమిదిదిసార్లు నా కళ్లు తుడుచుకుని ఉంటాను. అది పూర్తయ్యేసరికి ముక్కు నుండి చక్కగా కారుతుంది.

కాసుల హారం గురించి క్లుప్తంగా... కేరళలోని ఓ నిరుపేద భక్తుడికి స్వామి వారు కలలోకి వచ్చి " నాకొక కాసుల హారం చేయించరా.. " అని అడుగుతాడు. అతను చూద్దాంలే అని అనుకుంటాడు. తరువాత రోజు మళ్లీ కలలోకి వస్తే... ఇంట్లోవాళ్లతో చర్చించి ఓ రాగి కాసుల హారం చేయిద్దాం అనుకుంటారు. కాని స్వామివారు మళ్లీ కలలోకి వచ్చి బంగారం ది కావాలంటారు. అప్పటినుంచి ఇంట్లో ఉన్నవారందరూ పిల్లలతో సహా మొత్తం ఇరవైమంది రోజుకు ఒకపూట తిని ఒకపూట పస్తు ఉండి, అందరూ ఏవో పనులు చేస్తుంటే... ఆరు నెలలకు రెండు కాసులు చేయించగలుగుతారు. ఇంకా 106 చేయించాలి. నేను " సర్వేశ్వరా... " అనుకున్నాను. క్షణంలోనే నవ్వు వచ్చింది. వేంకటరమణ మూర్తి గురించి చదువుతూ ఈశ్వరుడుని తలచుకోవడం... అంతలోనే " ఇద్దరికీ బేధం లేదు కదా! " అనుకున్నాను.

మహిమల మఱ్ఱాకు తెప్పపై తేలేటి.. గోవిందా హరి గోవింద.

ఏడేడు లోకాల నేలేటి కోనేటి.. గోవిందా సిరి గోవింద....

తరువాత వాళ్ల పరిస్థితి కాస్త మెరుగుపడి... మొత్తానికి 16 సంవత్సరాలకి పూర్తిగా కాసుల హారం చేయించగలుగుతారు. అప్పుడు శ్రీవారు మళ్లీ కలలోకి వచ్చి కుటుంబ సమేతంగా వచ్చి " హారంతో నన్ను చూసుకోండి. " అని చెప్పారు. అంతే కాకుండా పలానా వ్యక్తిని కలిస్తే మీ పని అవుతుందని కలలోనే ఒకరిని చూపించారు. వీళ్లంతా తిరుమల చేరుకుని ప్రసాద్ గారికి మాట్లాడుతుండగా.. ఆ భక్తుడికి కలలో కనిపించిన వ్యక్తి గుర్తొచ్చి... ప్రసాద్ గారి చెయ్యి పట్టుకుని ఊపేస్తూ " మీరే మీరే... స్వామివారు మిమ్మల్నే చూపించారు " ఆనందంతో చెప్తుంటే ప్రసాద్ గారి కళ్లవెంట ఆనంద భాష్పాలు! ఎంత అదృష్టం కదండి. తరువాత ప్రసాద్ గారే అన్నీ చూసుకున్నారు. ఇప్పుడు కూడా నాకళ్లు చెమ్మగిల్లాయి.

]

వైఖుంఠమే వదిలి వచ్చావు వరహాల.. గోవిందా హరి గోవింద

పుట్టలోన దాగి పాలు తాగిన పుడమి.. గోవిందా సిరి గోవింద....

పాలాభిషేకం గురించి క్లుప్తంగా... ప్రతి శుక్రవారం స్వామివారికి పాలాభిషేకం జరుగుతుంది. ఆరోజు కూడా ప్రసాద్ గారు, ఆయన భార్య గోపిక గారు, మరికొంత మంది భక్తులు కూర్చొన్నారు. అభిషేకం ప్రారంభించకుండా అర్చకులు, ఆలయ సిబ్బంది అటూ ఇటూ తిరుగుతూ గంగాళాలు మారుస్తున్నారు. ప్రసాద్ గారు అడిగినా విషయం మాత్రం చెప్పలేదు. మొత్తం అభిషేకం పూర్తి ఐయ్యాక బైటకువచ్చి ప్రసాద్ గారు అడిగారు. స్వామివారికి తెచ్చిన పాలు విరిగిపోయాయండి అని చెప్పారు. వెంటనే డైరీకి ఫోన్ చేసి మళ్లీ తెప్పించాం. అవి కూడా విరిగిపోయాయి. అన్నారు. "డైరీలో బాగానే ఉన్నాయి. ఆలయంలోకి వచ్చేసరికి విరిగిపోయాయి" అని చెప్పారు. అలాగే భక్తులు తెచ్చినవి కూడా ఆలయంలోకి తీసుకురాగానే విరిగిపోయాయి అని చెప్పారు. ప్రసాద్ గారికి కోపం వచ్చి డైరీ వాడిని డిస్మిస్ చేసేసారు. అప్పుడు అక్కడకి గోపిక గారు ఏడుస్తూ వచ్చారు. "స్వామి అభిషేకానికని కొన్న పాలు ఇంట్లోనే మరచిపోయానండి." అంటూ కన్నీరు కారుస్తున్నారు. అక్కడే ఉన్న సిబ్బంది " మీరు అభిషేకానికే కొన్నారా... మీ పాలతోనే అభిషేకం చేసామండి " అని చెప్పారు. అంతే విషయం అర్థమైపోయింది. ఆవిడ ఆనందంగా శ్రీవారిని దర్శించుకోవడానికి పరుగెడుతూ వెళ్లిపోయారు. అసలు విషయం ఏంటంటే వీళ్లు పాలాభిషేకం చేయించాలని ఎప్పుడో మొక్కుకున్నారు. కాని రోజూ మరచిపోతున్నారు. అందుకే స్వామివారే పాలను తెప్పించుకున్నారు. విచిత్రమైన విషయం ఏంటంటే.... ఒకే డైరీ నుండి వచ్చిన పాలు వీళ్లవి కాకుండా మిగతావన్ని ఎందుకు విరిగిపోయాయి. దీనికి సమాధానం ఎవరు చెప్పగలరు.

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద.....

మా అమ్మ, నాన్న ఇంకా తిరుమలలోనే ఉన్నారు. ఈరోజు మధ్యాహ్నం శ్రీవారి దర్శనం చేసుకుని సాయంత్రం ఎనిమిది గంటల ట్రైన్ కి బయలుదేరుతున్నారు. వాళ్లు తిరుమలలో ఉండగానే పోస్ట్ కూడా పెట్టాలనుకున్నాను. పెట్టేసాను. గత నెలరోజులుగా ఏ పోస్ట్ పెట్టాలి అని ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాను. చిత్రం... నిన్న ప్రారంభించి ఈరోజు పోస్ట్ పెట్టేసాను. ఎలా సాధ్యమైంది... అందుకే " నాహం కర్తా, హరిః కర్తా " అన్నారు. నా అభిప్రాయం అదే!

వకుల పర్ణశాల వర్ణాల వర్ధిల్లు.. గోవిందా హరి గోవింద

అలమేలు మంగమ్మ అందాల గంధాల.. గోవిందా సిరి గోవింద

గోవింద హరి గోవింద... గోవిందా సిరి గోవింద

బంగారు వాన

2010-06-19T09:00:00.005+05:30

నిజంగానే అందమైన వాన. నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మరచిపోలేని వాన.

మా అమ్మవాళ్లు ముగ్గురు. మా అమ్మ పెద్ద. ఇద్దరు పిన్నిలు. పెద్ద పిన్ని పేరు " ఉమ ". రెండో పిన్ని పేరు " సావిత్రి ". ఇంట్లో అందరూ " సాయి " అనే పిలుస్తారు. మేము " సాయి పిన్ని " అని పిలుస్తాం. మా ఇద్దరు పిన్నిలు కలిసి బంగారం గాజులు మా ఊళ్ళోనే చేయించుకున్నారు. అవి తెమ్మని ఫోన్ చేస్తే బయలుదేరానన్నమాట. మా ఉమా పిన్నివాళ్లు చిక్కోలు ( శ్రీకాకుళం పాత పేరు )లో ఉంటున్నారు. అక్కడికి బయలుదేరాను. ఈ ప్రయాణం నేను డిగ్రీ సెకండ్ ఇయర్ చదువుతున్నప్పుడు జరిగింది.

ఉదయం టిఫిన్ చేసి... గాజులను రహస్య జేబు( సీక్రెట్ పాకెట్ )లో పెట్టుకుని పదిన్నరకి మెయిన్ రోడ్ మీదకి చేరుకున్నాను. ఐదు నిమషాల్లోనే express( దీన్ని తెలుగులో టైప్ చేస్తుంటే వచ్చి చావట్లేదు ) వచ్చింది. ఎక్కి కిటికీ పక్క సీట్ లో కూర్చున్నాను. అప్పటికి వర్షం లేదు.

పావుగంటలో బైపాస్ దాటి NH - 5 పైకి చేరుకున్నాం. మరో ఐదు నిమషాలు గడిచాక తొలకరి పారంభమైంది. " అబ్బా! ఇప్పుడే పడాలా... " అంటూ విసుక్కున్నాను. వెంటనే " ఇప్పుడే పడనీ! దిగినప్పుడు పడకపోతే చాలు. " అని దేవుడికి దండం కూడా పెట్టుకున్నాను.పడ్డాక చేసేదేం లేదు కాబట్టి చూడడం ప్రారంభించాను. నాకు తడవడమే కాదు.. చూడడం కూడా ఇష్టమే!

జల్లుగా మొదలైన వాన మదిలోన ఆలోచనలను చెరిపేసి... వానగా మారి మనసంతా ఆక్రమించేసింది. నా మనసేమో నన్ను ఒంటరిగా వదిలి చినుకులతో కలిసి చిందులు వేస్తోంది.

నా మనసును అలా వదిలేసి.. బస్సులో ఉన్న మిగతా ప్రయాణికులను చూసాను. ఎక్కువ మంది లేరు. ఓ పదిహేనుమంది దాకా ఉన్నారేమో! " ఈ వర్షంతో మాకేం సంబంధం లేదు " అన్నట్లుగా అద్దాలన్నీ మూసేసుకున్నారు. " చి.. దున్నపోతులు. వర్షాన్ని ఎంజాయ్ చెయ్యట్లేదు. వేస్ట్... " అని తిట్టుకున్నాను. అప్పుడు తిట్టిన తిట్లు గుర్తు రాక ఇప్పుడు తిట్టిన తిట్లు ఇవి... ఏమీ అనుకోకండి.

నేను మాత్రం అద్దాలను ముయ్యలేదు. రెండు గంటల ప్రయాణంలో ఒకే ఒక్కసారి మూసాను. మరీ ఎక్కువగా రావడంతో మూసాను. మళ్లీ వెంటనే తీసేసాను.

వర్షంలో తడుస్తున్న మొక్కలను, చెట్లను చూస్తుంటే భలే ముచ్చటేస్తుంది. అదే సమయంలో ఈర్ష్య కూడా! " ప్రతి వర్షం మాదే... " అనుకుని అవి ఎంజాయ్ చేస్తుంటే.. మనమేమో చూస్తూ ఊరుకోవడంతోనే సరిపోతుంది. అప్పుడప్పుడు " వాటిలాగే పుట్టాల్సింది " అని కూడా అనిపిస్తుంది.

ఇక వర్షం వెలిసాక... నిర్మలంగా కనిపించే ఆకాశంలో ప్రతీది ఎంతో సహజంగా, స్వచ్చంగా కనిపిస్తుంది. నాకైతే ఈ మొక్కలు, ఇంత పెద్ద చెట్లు.. " ఇప్పుడే పుట్టాయా " అనిపిస్తుంది.

మా డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ అవగానే ఊరి మధ్యలో ఉన్న మా కాలేజీని ఊరు అవతలకి తీసుకెళ్లిపోయారు. పెద్ద తోటను కొనేసి అందులోనే కట్టేసారు. కాలేజి నిండా కొబ్బరి చెట్లు, మామిడి చెట్లే! మా యాజమాన్యం మా కాలేజ్ కి " గ్రీన్ కేంపస్ " అని పేరు పెట్టింది.

వర్షా కాలంలో మా కాలేజి నుండి వచ్చేటప్పుడు సైకిల్ ని నెమ్మదిగా తొక్కుతూ దారిలో ఉండే మొక్కలను పరిశీలిస్తూ వచ్చేవాడిని. ప్రతి మొక్క ముత్యాలను అద్దుకున్నట్లు చినుకులతో మెరిసిపోయేది. మనసుకి ఎంత ఆనందంగా ఉండేదో...

ఇక ఈ ప్రయాణంలో చిగురాకుల నుంచి కొమ్మల నుంచి జారే ప్రతి చినుకు ఓ స్వప్నం లా అనిపించేది. ఒక్కసారి ఆలోచించండి. ప్రతి చినుకు తన అస్థిత్వాన్ని కోల్పొయి... ఓ క్షణం పాటు... ఓ ఆకుకో, పువ్వుకో లేకపోతే మరో దానికి అందాన్నిస్తూ భువిలో ఐక్యమైపోవడం కలలా లేదు! అందుకే చినుకులు పడుతున్నాయి అనేకన్నా కలలు పడుతున్నయి అనడం నాకిష్టం.

మా ఊరు నుంచి చిక్కోలు వెళ్ళే దారిలో రెండు ప్లేసులు ఇష్టం. నేను బైక్ మీద వెళ్లేటప్పుడు ఈ రెండు స్థలాల్లోనా ఆగిన సందర్భాలున్నాయి. అందులో ఒకటి రోడ్ పక్కనే ఉన్న పెద్ద చెఱువు.. వర్షాకాలం కాబట్టి చెఱువులో నీళ్లు రోడ్ తో సమానంగా ఉన్నాయి. చిన్న కెరటాలు పరవళ్లు తొక్కుతూ అంచును తాకుతూ బైటకు వచ్చేవి. నాకైతే అవి రోడ్ తో సైయ్యాట ఆడుతున్నట్లు అనిపించింది. అక్కడే ఉండిపోవాలనిపించింది.

బస్సు ఆగలేదు. తప్పదు కదా! అనుకుని ముందుకు సాగుతున్నాను.

రెండో ప్లేస్ గురించి చెప్పే ముందు NH - 5 గురించి చెప్తాను వినండి. విశాలంగా ఉంటుంది. వన్ వే కాబట్టి ఎదురుగా ఏం రావు. డ్రైవ్ ని ఎంజాయ్ చెయ్యాలనుకుంటే ఈ రోడ్ బాగుంటుంది.

మొన్న సంక్రాంతికి మా మావయ్య, తమ్ముడు వైజాగ్ నుండి పలాస వరకూ కారులో కేవలం రెండుగంటల్లో వెళ్లారు. అదే బస్సులో ఐతే ఐదు గంటల జర్నీ. ఉదయం 7-30 కి బయలదేరినవాళ్లు 9-30 కి మా మావయ్య వాళ్ల అత్తవారింట్లో ఉన్నారు. కారు మావయ్య స్నేహితుడిది. మా మావయ్యకు కూడా ఇక్కడ కారు ఉందనుకోండి. మా కుటుంబాల్లో కారు కలిగిన ఏకైక వ్యక్తి. ఈ మావయ్య గురించి తరువాత చెప్తాను.

ఇప్పుడు రెండో ప్లేస్ గురించి చెప్తాను వినండి. వర్షం.. విశాలంగా ఉన్న రోడ్.... రోడ్ కి ఎడమ వైపున ఓ నలఫై, యాభై అడుగుల దూరంలో కొండ. కొండ వరకూ ఉన్న ప్రదేశమంతా పచ్చగా... రకరకాల ఆకారాలతో ఉన్న రాళ్లు... మధ్యలో నేను. లేకపోతే మిమ్మల్ని మీరు ఊహించుకోండి.

ఆకాశగంగ దూకావే పెంకితనంగా... ఆకాశగంగ

జల జల జడిగా తొలి అలజడిగా

తడబడు అడుగా నిలబడు సరిగా

నా తలపు ముడి వేస్తున్నా నిన్ను ఆపగా... " ఆకాశగంగ "

హలో! నేను పాడుతుంది వర్షం కోసమే... హీరోయిన్ కోసం కాదు. మీ సంగతి మాత్రం నాకు డౌటే!

పైది ఊహే.. కాని ఈ ఊహని నిజం చేసుకోవచ్చు.

నాకు వాన సినిమాలో బాగా ఇష్టమైన పాట ఇది.

మూతి ముడుచుకున్నది మువ్వంటి మైన

అరె మబ్బేల దిగనంది ముత్యాల వాన

మాట వరసకైనా తనకి చెప్పనంటూ... గీటుదాటకన్నా లెక్కచేయనంటూ....

ఆమె గారి చెయ్యి జారి మనసు గాని పారిపోయిందా ఏమైనా... రానందా రమ్మన్నా... " మూతి ముడుచుకున్నది "

ఈ సినిమా పాటలు వినేటప్పుడు మొదట ఇదే వింటాను. మళ్లీ చివర ఇదే వింటాను. కాని ఈ పాట సినిమాలో లేదు. ఆడియోలో మాత్రమే లభ్యం.

ఇక ఈ సినిమా నాకు నచ్చలేదు. నాయికానాయికిలను కలపలేదు. ఈ కథలో అమ్మాయి ప్రేమలో పడడానికి మంచి బేస్ ఉంది. అటువంటప్పుడు కలపాల్సిందే. కలపలేదు... పోయింది. వానను ఆధారంగా చేసుకుని వచ్చిన " వర్షం " మరీ చెత్త. నాకు అస్సలు నచ్చలేదు.

వానతో సూపర్ లవ్ స్టోరీస్ రాయొచ్చు. ఓ " గోదావరి ", ఓ " ఏ మాయ చేసావే " వీటికి మించిన రేంజ్ లో రాయొచ్చు. చూద్దాం ఎవరైనా రాస్తారేమో! సినిమా గోల ఇప్పుడు ఎందుకులే!

సాధారణంగా మనకి బస్సు ఎక్కిన అరగంటకే నిద్ర వచ్చేస్తుంది. లేకపోతే గంట తరువాతైనా వచ్చేస్తుంది. ఏదో ఒక టైమ్ లో రావల్సిందే! అటువంటిది ఈ ప్రయాణం మొత్తం మీద నాకు కనీసం నిద్ర మత్తు కూడా రాలేదు. వర్షం ఎంత మైమరిపించింది కదా! మొత్తం ప్రయాణంలో మూడు సార్లు నన్ను చినుకులు తాకాయి. మొదటసారి పలకరించినప్పుడు చల్లని పులకరింతతో ఒళ్లు ఝల్లుమంది. మరోసారి అల్లరిగా కవ్విస్తే.. ఇంకోసారి చిలిపిగా చక్కిలిగింతలు పెట్టాయి. ఇది నిజమేనండోయ్.. మొత్తం మూడు సార్లు బస్సులోనకి దూరి నన్ను మరిపించాయి... ప్రతీసారీ ఓ కొత్త భావం. ఆవిధంగా నేను ఎంజాయ్ చేస్తూ చిక్కోలు చేరుకున్నాను. నేను దిగేసరికి సగం సీట్ తడిసిపోయింది. ఎవరైనా తిట్టుకుంటారేమో అనుకున్నాను. " ఆ... తిట్టుకుంటే తిట్టుకున్నారులే వాళ్ల కర్మ. " అనుకుని దిగిపోయాను.

నేను దిగినప్పటికి కూడా వర్షం కుండపోతలా పడుతూనే ఉంది. వర్షం నాకు ఎంత ఇష్టమో వర్షాకాలం నాకు అంతగా నచ్చదు. ఎందుకంటే రోడ్లన్నీ బురదతో కనువిందుగా ఉంటాయి కాబట్టి. ఇక మీరు బ్రతికుండగానే నరకం చూడాలనుకుంటే మా ఊరి కూరగాయల మార్కెట్ కి వచ్చేయండి. ఫ్రీగా నరకం చూసేయొచ్చు. నాకు తెలిసి ప్రతీ ఊరిలోనా మార్కెట్ ఇలాగే ఉంటుందనుకుంటా!

" ఇప్పుడు ఇంటికి ఎలా వెళ్లాలో " అనుకుంటున్నాను. కాంప్లెక్స్ బైటకి రాగానే చిన్న సైజు స్విమ్మింగ్ ఫూల్ కనిపించింది. " దేవుడా... " అనుకున్నాను. వర్షం తగ్గే సూచనలు ఏమాత్రం కనిపించలేదు. ఇక తప్పదులే అనుకుని ఆ స్విమ్మింగ్ ఫూల్ దాటి రోడ్ మీదకు వచ్చాను. అదృష్టంకొద్దీ ఆటో వెంటనే దొరికింది. అక్కడ నుంచి మా చిన్నాన్న వాళ్ల షాప్ దగ్గర దిగాను.

క్షేమ సమాచారాలు తెలుసుకున్నాక.. మా చిన్నాన్న ఇంటికి ఫోన్ చేసి... మా చెల్లి కి గొడుగు పట్టుకుని రమ్మన్నారు. ఓ అరగంటలో మా చెల్లి వచ్చింది. గొడుగు పట్టుకుని ఇంటికి బయలుదేరాను. మధ్యలో ఓ టర్నింగ్ దగ్గర కాలువ నుంచి నీరు వస్తూ రోడ్ మొత్తం ఆక్రమించేసాయి. నల్లగా నిగనిగలాడుతున్నాయి అనుకోండి. అది దాటితే గాని వెళ్లలేం. " చి.. యాక్............. " అనుకుని అడుగు వేసాం. అది దాటాక ఎర్రగా మెరిసిపోతూ బురద నీరు కనిపించాయి. అందులోనే కాళ్లు కడుక్కుని... మెల్లగా ఇంటికి చేరుకున్నాను.

ఇంటికి చేరిన వెంటనే పిన్ని తవ్వాలు ఇచ్చింది. బట్టలు మొత్తం తడిసిపోయాయి. మార్చుకోమని చిన్నాన్న లుంగీ ఇచ్చింది. ఏక్చువల్ గా నేను లుంగీ కట్టను. కాని ఇలా విధి వక్రిస్తున్నప్పుడు... తప్పదు. ఆ తరువాత గాజులు తీసి పిన్నికి ఇచ్చేసాను. అదీ కథ.

ఇప్పుడు వానకి థాంక్స్ చెప్పాలా.. బంగారానికి థాంక్స్ చెప్పాలా!

డేట్ అంటే..

2010-05-15T10:38:00.000+05:30

ఒకే నెలలో ఒకే పేరుతో రెండు టపాలు పెట్టిన ఘనత నాకు దక్కింది. అర్జెంటుగా మీరంతా కలిసి నన్ను గిన్నీస్ బుక్ ఎక్కించాల్సిందే. " గిన్నె, బుక్ రెండూ రెడీ.. నువ్వు రావడమే ఆలస్యం. " అంటారా.. నేను ఒప్పుకోనబ్బా! సరేలే విషయానికొద్దాం.

డేట్ అంటే డేటింగ్. " చ! మాకు తెలీదు మరి " అనుకుంటున్నారా.. సరే ఐతే డేటింగ్ కి అర్థం చెప్తా.. డేటింగ్ అంటే కలిసి తిరగడం. అంతే అంతకు మించి ఇంకేం లేదు. " అంత తేలిగ్గా చెప్పేస్తున్నావేంటిరా బాబు ! " అనకండి. చెప్తాను.

అసలు డేటింగ్ గురించి ఏం చెప్పాలి అని కొంతసేపు ఆలోచించాను. ఏవో కొన్ని విషయాలు తెలుసు. వాటిని చెప్పేస్తే చాలు. కాని ఏ ఉపోద్ఘాతం లేకుండా చెప్పెస్తే ఎలా అనిపించింది. ఏదో కొంత ముందు చెప్పి తరువాత విషయంలోకి వెళ్లాలి. ఆ విషయం ఏంటి అని ఆలోచించాను కాని దొరకలేదు. కాబట్టి వెళ్దాం.

డేటింగ్ రెండు రకాలు. మీకు తెలిసే ఉంటుంది. తెలియకపోతే ఇప్పుడు ఆశ్చర్యపోండి. చెప్పినా ఆశ్చర్యపోరా.. సరే మీ ఇష్టం.

డేటింగ్ రకాలు. 1. Indian Dating, 2. Foreign Dating. మన డేటింగ్ లో అమ్మాయి, అబ్బాయి కలిసి తిరగడం వరకే ఉంటుంది. వాళ్ల డేటింగ్ లో అన్నీ ఉంటాయి. ఇదీ తేడా! దీనికి మించి చెప్పడానికి ఏం లేదు. " సరే ఐతే... ఒక అమ్మాయి, అబ్బాయి తిరిగినంత మాత్రాన డేటింగ్ ఐపోతుందా " అని అడగాలనుకుంటున్నారా... అవదు. ప్రేమికులు తిరిగేదాన్ని డేటింగ్ అనరు. తిరగడమే అంటారు. వాళ్లు ఎలా తిరిగినా సరే( నేనైతే అలాగే అనుకుంటున్నాను. మరి నాకు తెలీదు )! డేటింగ్ అని ఎప్పుడంటారంటే.. ఒకొరికొకరు పరిచయం మాత్రమే ఉండి.. ఎదుటివాళ్ల గురించి తెలుసుకోవడానికి కలిసి తిరగడాన్ని డేటింగ్ అంటారు. నాకు తెలియక అడుగుతాను.. ఒకొరికొకరి గురించి తెలుసుకోవడానికి ఎక్కడో ఒకదగ్గర ఓ గంట కూర్చొని మాట్లాడుకుంటే తెలుస్తుంది. దానికి తిరిగిడం ఎందుకు?

వెంగళప్ప దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూ తన స్నేహితుడు దగ్గరకు వెళ్లాడు. " ఎందుకు అలా విచారంగా ఉన్నావు " అని స్నేహితుడు అడిగాడు. " నా girl friend డేటింగ్ కి రమ్మందిరా " అని చెప్పాడు. " దానికి బాద పడతావెందుకు వెళ్లు. " అన్నాడు రెండో వాడు. " నేను కూడా వస్తాను అనే చెప్పాను " అన్నాడు వెంగళప్ప. " డబ్బులు లేవా.. నేను ఇస్తానుగా! " " డబ్బులు కూడా ఉన్నాయి. కాని ఆ డేటింగే... ఎక్కడుందో తెలీదు. " అన్నాడు. డేటింగ్ ఎక్కడుందో తెలియని రెండో వెంగళప్ప తీవ్రంగా కలత చెంది అప్పటికప్పుడే ఆలోచించి ఓ గొప్ప సలహా ఇచ్చాడు. " మనకైతే తెలియదు కాని అందరికీ తెలియదా... మీ ఇంట్లో వాళ్లని అడిగి వాళ్లనీ తీసుకెళ్లు. " అని చెప్పాడు.

సదరు వెంగళప్పలా కాకుండా అన్నీ తెలుసుకుని, ముందు జాగ్రత్తలు తీసుకుని వెళ్లండి.

డేటింగ్ కి వెళ్లే అమ్మాయిలు తీసుకోవల్సిన జాగ్రత్తలు కొన్ని ఉన్నాయి. చెప్తాను వినండి. డేటింగ్ కెళ్లేటప్పుడు ఎవరితోనూ చెప్పకుండా వెళ్లొద్దు. చేసేది రాచకార్యం కాబట్టి ఎవరితో చెప్పం కాని క్లోజ్ ఫ్రెండ్ తో చెప్పండి. ఆ స్నేహితురాలితో పలానా టైమ్ లో వచ్చేస్తాను అని చెప్పండి. రాకపోతే వెంటనే ఫోన్ చెయ్యమనండి. ఆ ఫోన్ తో తప్పించుకోవచ్చు. అంతే కాకుండా వెళ్లిన గంటకే ఫోన్ చేయమని చెప్పండి. మీకు ఏమాత్రం ఇబ్బందిగా ఉన్నా ఆ కాల్ తో తప్పించుకోవచ్చు. ఇవి ముఖ్యమైనవి. ఇంత మంచి విషయాలు నాకెలా తెలిసాయి అనుకుంటున్నారా.. మొన్నే వసుంధరలో ఇచ్చాడులెండి. ఆవిధంగా డేటింగ్ రెండు రకాలని తెలిసింది.

అబ్బాయిలకు ఏ జాగ్రత్తలు ఇవ్వలేదబ్బా! నాకు తెలిసి వాళ్లకు ఉంటాయి. అవేంటో నాకు తెలీదు.

డేటింగ్ కెళ్లినవాళ్లు ఎంతమంది ప్రేమలో పడుతున్నారో నాకు తెలీదు. తెలుసుకోవాలని కూడా లేదు. వాటి అంతిమ లక్ష్యం మాత్రం మరింత సన్నిహితులు కావడం. అప్పుడప్పుడు నాకు ఏమనిపిస్తుందంటే.. ఈ డేటింగ్ కెళ్లేవాళ్లు, the so called great ప్రేమికులు ఒకొరి గురించి ఒకరు తెలుసుకుని, సరదాగా కాలాన్ని గడుపుతూ, ఎంతో ఆనందంగా జీవిస్తూ పెళ్లి చేసుకుని జీవితంలోకి శూన్యాన్ని ఆహ్వానిస్తున్నారేమో అనిపిస్తుంది. అంతే కదా! పెళ్లి తరువాత మాట్లాడుకోవడానికి ఇంకో విషయం ఉండదు. అన్నీ ముందే మాట్లేడేసి ఉంటారు. మరి సరదాలకి చోటెక్కడిది. అందుకే ప్రేమలో పడ్డాక ఎంత తక్కువ తెలుసుకుంటే అంత మంచిది అని నా అభిప్రాయం. అంతే కాదండోయ్.. ప్రేమ పెళ్లిలో యాభై లాభాలు ఉంటే పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్లిలో ఎనభై లాభాలు ఉంటాయి.

ఇదంతా విన్నాక నేను డేటింగ్ కి వ్యతిరేఖమనుకుంటున్నారేమో.. అస్సలు కాదు. ఇప్పటికే ఈ బంపర్ ఆఫర్ ఇద్దరికి ఇచ్చేసాను. వాళ్లు సఖీన, జెస్సీ.

డేట్ అంటే....

2010-05-08T12:35:00.001+05:30

ఈ పెద్దోలు ఉన్నారే... మా చిన్నవాళ్ల మనసులను అస్సలు అర్థం చేసుకోరు. ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి అంటూనే ఉంటారు. లేకపోతే ఏదో ఒకటి అడుగుతూనే ఉంటారు. అదేం ఆనందమో అర్థం కాదు. వాళ్ల పిల్లలు ఎలా ఉన్నా కాని పక్కంటి పిల్లల తెలివితేటలు మాత్రం కావాలి. అవి తెలుసుకుని వాళ్లు ఏం సాధిస్తారో నాకైతే తెలీదు.

మన తెలివితేటలు చెప్పేముందు ఇప్పుడు పిల్లల తెలివితేటలు గురించి తెలుసుకుందాం. మా బుల్లి రాక్షసి గురించి మీకు తెలిసే ఉంటుంది. తెలియకపోతే ఇక్కడ చూడండి.

వేసవి కాలం కదా.. మధ్యాహ్నం సమయంలో ఇంటి తలుపులు వేసి అందరం లోనే ఉన్నాం. మా తల్లిగారు అన్నీ ఆడేసి.. ఏమీ తోచక " షికారుకి ఎ....ళ్దాం " అంటూ ఏడుపు అందుకుంది. తనకి షికారు అంటే చాలా ఇష్టం. తెల్లవారినుంచి రాత్రి వరకూ తిరిగి ఇంటికొచ్చినా... పది నిమషాల్లో " షికారుకి ఎ...ళ్దామా... " అంటాది. మేము కోపంగా "ఎంతసేపైందే బైటకెళ్లొచ్చి " అని అడిగితే.. మళ్లీ అదే మాట " షికారుకి ఎ...ళ్దామా... " అంటుంది. ఇంకేం చేస్తాం.. ముద్దులు పెట్టేసి వదిలేస్తాం.

అలాంటి రాక్షసి మామూల టైమ్ లో అడిగితే ఉండగలమా.. " సాయంత్రం వెళ్దాంలే " అన్నాను. వినదు. నేను కాస్త తగ్గి " తరువాత వెళ్దాంలే " అన్నాను. తన శ్రుతిని ఇంకా పెంచింది. మరి లాభం లేదని మా బావతో " ఒరేయ్! దీన్ని బైటకి తీసుకెళ్లురా " అన్నాను. ఎప్పుడు బైటకి వెళ్దామా అని చూసే మా బావ.. పరీక్షలుండడంతో " నేను చదువుకోవాలిరా " అనేసి గదిలోకి వెళ్లిపోయి తలుపేసుకున్నాడు.

వేరే దారి లేక మా తల్లిగారిని తీసుకెళ్దామనుకుని తనని ఎత్తుకుంటుండగా.. బ్రహ్మాండమైన ఆలోచన వచ్చింది. " తలుపులు వేసే ఉన్నాయి. రానట్లు నటించిస్తే సరిపోతుంది. " అని తలుపుల దగ్గరకు వెళ్లి " ఊ... " అంటూ గట్టిగా తలుపు లాగినట్లు ప్రయత్నించి " రావట్లేదు తల్లి! తరువాత వెళ్దాం. " అన్నాను. వెంటనే తళాల వైపు చూపిస్తూ " తాళం " అంది. కేలండర్ స్టాండ్ కి తాళాలు వేళాడుతుంటాయి. వాటిని చూపిస్తూ.. " పదా.. " అంది. తన తెలివికి సంబరపడిపోతూ " ఓసి రాక్షసి! తలుపులు రాకపోతే తాళాలు తాయాలని కూడా తెలుసన్నమాట. " అన్నాను నవ్వుతూ! అదేమో తాళాలనే చూపిస్తుంటే " నాకు తీయడం రాదు తల్లి! " అన్నాను. వెంటనే "నెను తీసాను( నేను తీస్తాను ) అంది. ఏనంత ఉంది కాని( తనకిప్పుడు రెండు సంవత్సరాలు ) ఎంత తెలివి అనుకుంటూ దాని బుగ్గలు కొరికేసి బైటకి తీసుకెళ్లాను. ఇదే విషయం రాత్రి మా మావయ్యతో చెబితే " నిజమా.. " అంటూ ఆశ్చర్యపోయారు.

ఇప్పుడు మన తెలివి గురించి చెప్తాను వినండి. మనకి అసాధారణమైన తెలివితేటలతో పాటు అత్భుతమైన మేధోశక్తి కూడా ఉందనమాట. ఇక లెక్కల్లో ఐతే కింగ్... రెండు చాక్లైట్లు పావలా ఐతే పదహారు చాక్లైట్లుకి ఎంత ఇవ్వాలి అని అడిగారు అనుకో ఓ అరగంట మేథోమథనం చేస్తే గాని చెప్పలేం. అలాంటి నన్ను.. మరీ దారుణంగా రూపాయి ముప్పవులా లెక్క అడిగారు. ఒక టేబ్లెట్ రూపాయి ముప్పావులా ఐతే ఎనిమిది ఎంత అని అడిగారొకసారి. పావలా లెక్కకే అరగంట ఆలోచించిన మనం.. ఈ లెక్కకి ఓ రెండు గంటలు తీవ్రమైన మేధోమధనం చేసాక సమాధానం చెప్పాను. సరిగ్గానే చెప్పాను. నా జీవితంలో నేను కరక్ట్ గా చెప్పిన సందర్భాలు వేళ్లమీద లెక్కపెట్టొచ్చు. అందులో ఇది ఒకటి.

ఇక్కడొక సరదా విషయం.. మా మావయ్య వాళ్లకి కిరాణా షాప్ ఉంది. సెలవుల్లో అప్పుడప్పుడు వెళ్లి హెల్ప్ చేసేవాడిని. ఎప్పుడైనా లెక్క తప్పు పెడితే " ఏం రా.. మీ లెక్కల మేస్ట్ చదువుకోలేదా! " అనేవారు. ఒకవేళ తనే తప్పు చేస్తే " ఏం చేస్తామండి మా లెక్కల మేస్ట్ చదువుకోలేదు " అనేవారు సరదాగా! అక్కడ ఉన్నవాళ్లందరూ నవ్వేవాళ్లు.

సందర్భం : పైన చెప్పిన విషయం.. నేను ఆరో ఏడో చదువుతున్నప్పుడు మా నాన్నగారికి జ్వరం చేస్తే నేను మాతర్లు తెచ్చి డబ్బులు తిరిగి ఇచ్చినప్పుడు నా లెక్కలపై అనుమానమొచ్చి నాకో ప్రశ్న అడిగిన సందర్భం లోనిది.

ఇక అసలు విషయానికి వద్దాం. న్యూటన్ " చర్య - ప్రతిచర్య "సూత్రాన్ని కనిపెట్టినట్లు, ఐనస్టీన్ " సాపేక్ష సిద్ధాంతం " కనిపెట్టినట్లు ( ఇప్పూడీ సాపేక్ష సిద్ధాంతం అంటే ఏంటో అడక్కండి. నాకస్స...లు తెలీదు ) నేను ఒక విషయం కనిపెట్టేసాను. కాకపోతే అప్పటికే ఈ విషయం ప్రపంచానికి తెలుసు.

నేనప్పుడు రెండో తరగతి చదువుతున్నాను. అప్పట్లో మాకు కూడా షాప్ ఉంది. ఇంటిలోనే షాప్ అన్నమాట. మా షాప్ ముందు నుయ్యి ఉంది. దాని మీద కూర్చున్నాను(తలుపులు ఉన్నాయిలెండి). ఏం చేస్తున్నానో గుర్తు లేదు. ఆ సమయంలో ఏదో అవసరమై మా పక్కింటి అంకుల్ వచ్చి అది కొనుక్కొని.. పక్కనే ఉన్న నన్ను చూసి నా తెలివితేటలని పరీక్షించాలనుకున్నారు. ఇంకేముంది అడిగేసారు. " ఈ పెద్దవాళ్లు తిన్నగా ఉండరు కదా! " అనుకున్నాను. అతను " ఈరోజు డేట్ ఎంత అని " అడిగారు.

" డేటా............................................ " అంటూ పెద్ద ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయాను. అప్పటివరకూ నేనా పదమే వినలేదు. " డేట్ అంటే ఏం చెప్పాలి... అదేమైనా పదమా, వాఖ్యమా, నెంబరా.. లేకపోతే పద్యమా.. ఏం చెప్పాలి. " అనుకుంటూ బిక్కమొహం వేసుకుని అతన్ని, మా నాన్నగారిని కలిపి అటూ, ఇటూ చూస్తున్నాను. డేట్ అంటే ఎవరికి తెలుసు.. మీరే చెప్పండి. సైన్స్ విద్యార్థిని ఎకౌంట్స్ గురించి అడిగితే ఏం చెప్తాడు. అదీ నా పరిస్థితి.

తన కొడుకు నిరూపమాన తెలివితేటలు ఎక్కడ బైట పడిపోతాయో అనుకుని మా నాన్నగారు " 8 అని చెప్పు నాన " అన్నారు. అంతే ఒక అత్భుతం ఆవిష్క్రతం ఐపోయింది. నేను డేట్ ని కనిపెట్టేసాను. డేట్ అంటే నెంబర్ చెప్పాలి. " నెంబర్ చెప్పాలి.. నెంబర్ చెప్పాలి. " అని రెండుసార్లు నెమరువేసుకుని అక్కడనుండి ఇంటిలోనకి వెళ్లిపోయాను. అతను నా గురించి ఏమన్నారో మరి నాకు తెలీదు.

అప్పటినుంచి నేను ఒక డేట్ కోసం ఎదురు చూస్తూనే ఉన్నాను. ఈరోజు 8, రేపు 9... ఇలా పెరుగుతూ ఉంటాయి. కొన్ని రోజులు పోయాక డేట్ 100 వస్తుంది. దాన్ని చూసేయాలి అన్న సంతోషంలో ఉంటే ఎప్పటికీ రాలేదు. ఈ పెద్దోలున్నారే 100 డేట్ ని కూడా రానివ్వరు.

IPL WASTE... BLOGS LEAGUE BEST

2010-04-23T08:38:00.000+05:30

BLOGS LEAGUE

ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటిసారిగా... ఇంతవరకూ ఏ భాషలోనూ జరగని... నభూతో నభవష్యతి అన్న విధంగా... మన తెలుగులో బ్లాగ్స్ లీగ్ జరగబోతుంది. నిర్వహిస్తున్నది ఇంకెవరో కాదు నేనే!

బ్లాగ్స్ లీగ్ ఏర్పాటు చేయడానికి ఒక కారణం ఉంది. అది మీకు తెలియాలిగా.. చెప్తున్నా వినండి. ఐ.పి.ఎల్ వల్ల BCCI కి సంవత్సరానికి 800 కోట్లు లాభం వస్తోందట! అంత లాభం వస్తున్నప్పుడు మనం ఎందుకు ప్ర్రారంభించకూడదని ప్రారంభించాను. అంతే తప్ప పెద్ద కారణాలేవీ లేవు.

ఇప్పుడు బ్లాగులు అమ్మకానికి పెడుతున్నాను. అదేనండి ఐ.పి.ఎల్ లో ఊర్లని ఎలా అమ్మకానికి పెట్టారో ఇక్కడ బ్లాగులని అలా అమ్మకానికి పెడుతున్నాను. మీరు కొన్నవెంటనే లీగ్ ప్రారంభమైపోతుంది. ఏ బ్లాగు కొందామన్నా కనీసం వెయ్యి కోట్లు చెల్లించాలి. ఆ తరువాత ఎవరు ఎక్కువకి పాడితే వాళ్ళదే ఆ బ్లాగు. ఈ క్రింది బ్లాగులను మీరు కొనుక్కోవచ్చు...

కృశ్ణ గీతం

పరిమళం

పద్మార్పిత

ఏటి గట్టు

నెమలి కన్ను

నాలో నేను నాగురించి

శ్రీలలిత

మధురవాణి

జాజిపూలు

మానసవీణ

ఏంటి? నోరెళ్ళబెట్టి చూస్తున్నారు. ఈ బ్లాగులన్నీ నావేనండి బాబు! నిజం.. కావాలంటే ఐ.పి.ఎల్. మీద ఒట్టేసి మరీ చెప్తాను. మీకో పెద్ద రహస్యం చెప్తాను వినండి. నాకు చాలా బ్లాగులు ఉన్నాయి. వాటన్నింటినీ చూసుకోవడం కష్టంగా ఉండడంతో... వాటిని చూసుకోవడానికి కొంతమంది నిర్వాహకులను నియమించాను. వాళ్లు ఎవరెవరంటే...

బ్లాగులు... నిర్వాహకులు(Managers)

కృష్ణగీతం : భావన

పరిమళం : పరిమళ

పద్మార్పిత : పద్మార్పిత

ఏటి గట్టు : శేఖర్

నెమలికన్ను : మురళి

నాలో నేను నాగురించి : వేణు శ్రీకాంత్

శ్రీలలిత : శ్రీలలిత

మధురవాణి : మధురవాణి

జాజిపూలు : నేస్తం

మానసవీణ : నిషిగంధ

వీళ్లంతా నా ఉద్యోగులనమాట. అర్థమైంది కదా....! అన్నట్టు చెప్పడం మరిచాను... వీళ్లందరికీ నెలకు లక్ష రూపాయలు జీతంగా ఇస్తున్నాను. ఏం చేస్తాం నా బ్లాగుల్ని కళ్లల్లో పెట్టుకుని మరీ చూసుకుంటున్నారు. "నువ్వు మాత్రం మా చెవుల్లో పువ్వులు బాగా పెడుతున్నావు" అని అనుకుంటున్నారా... అదేం లేదండి బాబు నిజంగా ఇవన్నీ నావే!

ఇంకా నమ్మకం కుదరట్లేదా.. ఐతే నేను చెప్పే పచ్చి నిజం వినండి. దెబ్బకి నమ్మేస్తారు. ఇప్పుడు మన "మానసవీణ" బ్లాగర్ "నిషిగంధ"గారు ఉన్నారు కదా! ఆవిడని " ఈ బ్లాగు మీదేనని సాక్షం చూపించండి " అని అడిగామనుకో.. ఆవిడ చూపించలేరు. అదే నేనైతే వంద పేజీల డాక్యుమెంట్లు చూపిస్తాను. ఆ బ్లాగు నాదేనని.. ఆవిడని నేనే బ్లాగు నిర్వాహకురాలిగా నియమించినట్లు ఉంటుంది. ఇలా ప్రతీ బ్లాగుకి నా దగ్గర డాక్యుమెంట్లు ఉన్నాయి. వాటిని చూడాలంటే నాదగ్గరకు రావల్సిందే! ఆవిడ ఎంత బాగా రాస్తారు కదా! అటువంటి గ్రేట్ ఎంప్లాయిస్ నా దగ్గర ఉన్నారు. దీనిబట్టి మీరు అర్థం చేసుకోవల్సింది ఏంటంటే... high court, supreme court, international court... ఇలా ఏ కోర్టు కెళ్లినా ఉపయోగం లేదని.! ఇప్పటికి అర్థమైంది కదా!

ఇక లీగ్ విశేషాలు వివరిస్తాను వినండి. ఐ.పి.ఎల్ లో ఒక మేచ్ మూడు నుంచి నాలుగు గంటలు జరుగుతుంది. కాని ఇక్కడ కేవలం మూడు నిమషాలే! పోటీ ఏంటంటే మూడు నిమషాల్లో "అ ఆ"లు పూర్తిగా రాసి ఎవరు ఎక్కువ పోస్టులు పెడితే వాళ్లు గెలిచినట్లు. నాకు "అ ఆ"లు రావు మరి... అందుకే వాటిమీద పెట్టాను. ప్రైజ్ మనీ ఎంతో తెలుసా.. మన ఐ.పి.ఎల్. లో పది కోట్లు ఇస్తున్నారు. ఇక్కడేమో పది కోట్ల పది రూపాయలు ఇస్తున్నాను. ఎంత మంచోడిని కదా! ఇప్పటికైనా నా గొప్ప మనసును అర్థం చేసుకోండి.

ఇంకా మేచ్ షెడ్యూల్ సెట్ చేయలేదు.. కాని మొట్టమొదటి మేచ్ మాత్రం నిర్ణయించేసాను. మొదటి మేచ్... "కృష్ణ గీతం" కు "పరిమళం" కు. రేపు మీరు బ్లాగులు కొన్నవెంటనే మొత్తం మేచ్ లు.. సెమీ ఫైనల్స్, ఫైనల్ మేచ్ తెలియజేస్తాను.

ఐ.పి.ఎల్.-3 విలువ 19,000 కోట్లు అట.. దాన్ని మన బ్లాగ్స్ లీగ్ మొదటిసారే దాటేయాలని కోరుకోండి.

మరో విషయం ఐ.పి.ఎల్.-3 లో ఫిక్సింగ్ జరిగినట్లు సమాచారం అందింది. ఇక్కడ అలా జరిగే ప్రసక్తే లేదు. ఎందుకంటే ఈ బ్లాగర్ల చిరునామాలు, ఫోన్ నెంబర్లు నాకు తప్ప మూడో కంటికి కూడా తెలీదు. కాబట్టి నిర్భయంగా ఉండండి. ఇదీ కమామీషు.. వెంటనే కొనేయండి.

ఇంకా చాలా ఫేమస్ బ్లాగులు ఉండిపోయాయి. వాటిని నాకు తెలియజేస్తే నా బ్లాగ్స్ లీగ్-2 లో అమ్మేస్తాను. అలా చూస్తేనే ఒళ్లు మండుతుంది. ఆ బ్లాగులు కూడా నావే... ఎప్పుడో దానం చేసేసాను. ఇప్పుడు గుర్తులేదు అంతే!

ఉగాది శుభాకాంక్షలు..

2010-03-12T20:23:00.003+05:30

బ్లాగు స్నేహితులందరికీ హాయ్!
ఎప్పుడో క్రీస్తుపూర్వం(సంక్రాంతి సమయంలో ఒక టపా పెట్టాను) మిమ్మల్ని కలిసాను. మళ్లీ క్రీస్తుశకంలో(ఉగాది వచ్చేస్తుంది కదా) మిమ్మల్ని కలవడానికి వచ్చాను. ఇప్పుడు కూడా నాకు సమయం లేదు కాని.. మీరు నామీద బెంగ పెట్టుకుంటారని ఒకసారి కలుద్దామని వచ్చాను. ఈ పండుగకైనా మిమ్మల్ని పలకరించకపోతే ఊరుకోరని తెలిసి వచ్చానన్నమాట( ఉపోద్ఘాతం ఎక్కువయ్యిందా.. పర్వాలేదు సర్దుకోండి).

ఉగాది.. తెలుగువారికి మొట్టమొదటి పండుగ. నాకు ఇష్టమైన పండుగ. ఈరోజు నుంచే వసంతఋతువు ప్రారంభమవుతుంది కాబట్టి ప్రకృతి అంతా చూడడానికి బాగుంటుంది. ఇంకా కొన్నిరోజులు ఐయ్యాక చక్కగా మామిడి పళ్లు తినొచ్చు. కాని మామిడి పళ్లు వచ్చినవెంటనే నాకు తినడం అవదు. ఎందుకంటే వైశాఖమాసంలో వచ్చే తదియనాడో.. త్రయోదశినాడో.. మా అమ్మ దేవుళ్లకి మామిడి పళ్లు పెట్టి పూజ చేసినంతవరకూ మేము తినకూడదు. ఆవిధంగా అప్పటివరకూ నోరు ఊరుతున్నా చూస్తూ కూర్చోవల్సిందే!

ఇక ఉగాది రోజున ఉదయాన్నే దేవుడుకి పూజ చేసి ఉగాది పచ్చడి తిని టి.విమీద పడతాం. పంచాంగ శ్రవణం వింటే గాని మా ఇంట్లో ఎవరికీ నిద్ర పట్టదు. ఈ ఆదాయవ్యయాలు, రాజపూజ్య అవమానాలు అందరివీ చూసాక.. వాటిమీద ఓ గంటసేపు చర్చపెట్టాక గాని మిగతా పనులు ముట్టుకోం. మధ్యలో తినడానికి మాత్రం లేస్తాం.

ఈసారి కూడా ఉగాదికి మా అమ్మ, నాన్న, తమ్ముడు మాత్రమే చేసుకుంటున్నారు. నేనేమో ఇక్కడ హైదరాబాద్ లో మావయ్యవాళ్ల ఇంట్లో చేసుకుంటున్నాను.

ముందుగా మీ అందరికీ వికృతి నామ సంవత్సర ఉగాది శుభాకాంక్షలు .

సంక్రాంతి సందడి

2010-01-12T22:27:00.000+05:30

        సంక్రాంతి అంటేనే సందడి.. సంవత్సరాంతం గుర్తుండిపోయే సందడి. ఈ సంవత్సరంలో ఎవరు ఎప్పుడు కలిసినా మళ్లీ గుర్తుచ్చేంత సందడి. మరో సంక్రాంతి కోసం ఎదురు చూసేలా చేయించే సందడి.


        మొదట గుర్తుకొచ్చేది మాత్రం తాతగారి ఇల్లే. మేము, మా పిన్నివాళ్లు, మా మావయ్యవాళ్లు మొత్తం కలిసి ఇరవైమంది దాకా ఉంటాం. ఇంట్లో అడుగు పెట్టినప్పటినుండి సందడే సందడి.

        సంక్రాంతిని పల్లెటూళ్ళలోనే చూడాలంటారు. మా తాతగారు టౌన్ లోనే ఉండటం వల్ల పల్లెల్లో జరిగే సంక్రాంతిని ఇంతవరకూ చూడలేదు. అందుకే పల్లెటూరు అమ్మాయిని చేసుకోవాలనుంది. ఈ విధంగానైనా పల్లెటూరులో ఓ మూడు రోజులు హాయిగా ఉండొచ్చు.

         పల్లెటూరు అంటే ఎటు చూసినా పచ్చని పొలాలు, అందమైన చెరువులు.. ఇంకా కనిపించేంత దూరంలో తోటలు ఇలా ఉండాలి. ఉదయం విచ్చుకొనే హేమంతపు మంచుతెరల మధ్య పంట చేలల్లో నడవాలని నాకెప్పటినుంచో కోరిక. దీనికోసమైనా పల్లెటూరు అమ్మాయిని చేసుకోవాలి.

         సంక్రాంతి అనగానే ఓ పాట గుర్తొస్తుంది. అందులో ఒక దగ్గర " కొత్త అల్లుళ్ళతో కొంటె మరదళ్ళతో ఊరే ఉప్పొంగుతుంటే... " అంటూ సాగుతుంది. నిజమే మరదళ్ళుంటేనే సరదా! నా దురదృష్టమేంటో మా నాన్న తరుపునుండిగాని మా అమ్మ తరపునుండిగాని.. ఆ చివరనుండి ఈ చివరవరకూ ఒక్కరూ లేరు. నిరభ్యంతరంగా లవ్ చేసుకుందామంటే వరసకొచ్చినవాళ్లు ఒక్కరూ లేరు. ప్ల్చ్.. దీన్నే విధి అంటారు.

         ఇంతకీ ఆ పాటలో చెప్పింది భార్య చెల్లెళ్ళ గురించి అనుకుంటా! ఆ.. వాళ్లగురించి మాట్లాటడం దేనికిలెండి. " ఆలు లేదు సూలు లేదు కొడుకు పేరు సోమలింగం " అన్నాడట. నేను ఇప్పుడు వాళ్ల గురించి మాట్లాడితే.. మీరు కూడా నన్ను అలాగే తిడతారు. అందుకే మాట్లాడదలచుకోలేదు. వాళ్లనేమంటారండి.. అదేనండి భార్య చెల్లెళ్ళని. ఆ పదమే ఎప్పుడు వినలేదు. ఏదో 'మ' తో ప్రారంభమౌతుందనుకుంటా(ఈ పేరా వరకూ అంతే )!

         అదండి సంగతి. సంక్రాంతి విశేషాలతో మళ్లీ కలుస్తా!

         ముందుగా

పడుకున్నప్పుడు ముద్దు పెట్టాను

2009-12-30T20:12:00.001+05:30

ఎవరికి అంటారా.. నా మరదలుకి. ఎప్పుడంటారా ముద్దొచ్చినప్పుడు. బాగా చెప్పాను కదా!

           నా మరదలుకి చాలా పేర్లు ఉన్నాయి. 'రాకాసి', 'భూతం', 'దెయ్యం'.. ఇవి తను అల్లరి చేసినప్పుడు మేము పిలిచే ముద్దు పేర్లు. ఇక 'బంగారం', 'బుజ్జి', 'తల్లీ', 'బంగారు తల్లీ'.. ఎప్పూడూ పిలిచే పేర్లు.

          ఇక తన గురించి ఎంతైనా చెప్పుకోవచ్చు. ఒక్కొక్కటీ చెప్తాను వినండి.

          మొదట ఏం చెప్దాం! ఆ... తన భోజనం గురించి చెప్తాను వినండి. ఎక్కడైనా ఇరవై రెండు నెలల పాప(అదేనండి మరో రెండు నెలలు నిండితే రెండు సంవత్సరాలు అవుతాయి) భోజనం చేయడం చూశారా! చూశాం అంటారేమో.. ఒకరు తినిపిస్తే తినడం కాదు. తనకు తనే తినడం అదీ సంవత్సరం వయసున్నప్పుడునుంచి!

         ఎలా అలవాటైందంటే.. మా అత్తయ్య తినిపించేటప్పుడు తను కూడా కంచంలో చెయ్యి పెట్టేది. అత్తయ్య అడ్డు చెప్పలేదు. కొన్నిరోజులయ్యాక మధ్యమధ్యలో ఒక్కో ముద్ద తినేది. మరి కొన్ని రోజులు పోయాక పూర్తిగా తనే తింటుంది. ఇప్పుడు మేం చెయ్యి పెడితే ఒప్పుకోదు. ఆ చెయ్యి కడుక్కున్నంతవరకూ గొడవే!

          తన భోజనం టైమ్ వేరు.. మా భోజనాల టైమ్ వేరు. మేము తినేటప్పుడు అది మా పక్కనే ఉంటే తినిపించేవాళ్లం. అలాగే తను తినేటప్పుడు అప్పుడప్పుడు మాకు తినిపించేది.

           ఒకసారి తను చేతితో ముద్ద తీసి నావైపు చూపించి " బావ! ఆ... " అంది నాకు తినిపించాలని.

           అది తినేదే ఇంతరవ్వ.. అదైనా పూర్తిగా తినాలని " నువ్వే తిను " అన్నాను.

          " ఆ.. " అని మళ్లీ నాకే నోరు తెరవమంది.

          " ఆమ్ చేసేయ్ తల్లీ! " అన్నాను.

          "ఆ.." అని మరొకసారి అంది. నేను వెళ్లకపోయేసరికి " నేను తినిపిస్తే తినవా.. నేనూ తినను." అనుకుని నామీద తనకున్న ప్రేమనంతా చూపించి ఆ ముద్దని విసిరికొట్టింది.

           అప్పటినుంచి తను తినిపించాలనుకున్న ప్రతీసారి.. నేను ఏం చేస్తున్నా, ఎంత దూరంలో ఉన్నా తన ముందుండేవాణ్ణి. మా అమ్మ, నాన్న పిలిచినప్పుడు కూడా అంతవేగంగా ఎప్పుడూ వెళ్లలేదు.

          ఇక రెండోది.. మా తల్లిగారికి తిరగడం అంటే చాలా ఇష్టం. " షికారు " అనే పదం వినపడగానే... ఏడుస్తున్నా, తింటున్నా, బట్టలు లేకపోయినా రెడీ ఐపోతుంది. అప్పటివరకూ ఉన్న ఏడుపంతా మాయమైపోతుంది.

          ఇంకా ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే "షికారు" అనగానే ఎవరితోనైనా వెళ్లిపోతుంది. మేమే ఉండవలసిన అవసరం లేదు. కొన్ని నెలల క్రితం.. బహుశా అప్పుడు తనకి సంవత్సరం దాటి ఉంటుంది.

            ఒకరోజు రాత్రి మా మావయ్య స్నేహితుడు వేణు గారు వచ్చారు. ఆయన తిరిగి వెళ్తుండగా మేము కూడా బైటకు వెళ్లాం.

          "ఏయ్ నాతో వస్తావా! " అంటూ మా బంగారం వైపు చేతులు చాపారు. ఇది వెళ్లలేదు.

          " షికారు అనండి వస్తుంది " అని ఎవరమో చెప్పాం.

          " షికారు వెళ్దాం " అని ఆయన అన్నారు. వెంటనే వెళ్లొపోయింది. ఆయన బండిమీద ముందుకి కూర్చొండబెట్టుకొని వెళ్లిపోయారు.

           అప్పుడు రాత్రి 9-00 గంటలు. వీధిలో కరెంట్ లేదు. మేమేంటి ఆయన ఒక రౌండ్ వేసి తెచ్చేస్తారు అనుకున్నాం. కానీ ఎంతకీ రారు. పది నిమషాలైంది. ఐనా రారు. మేము అలా మాట్లాడుకుంటూ బైట ఉన్న మెట్లుమీద కూర్చున్నాం.

            అప్పటికి మరో పది నిమషాలు తరువాత చేతిలో "కాకీ"తో ప్రత్యక్షమైంది. కాకీ అంటే ఏంటో అనుకుంటున్నారా.. మా తల్లిగారి భాషలో చాక్లెట్.

           మాకు ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేంటంటే వేరే వ్యక్తితో ఇరవై నిమషాలు ఎలా ఉండిపోయిందా అని.

            మరోసారి నేను మా తల్లిగారిని బండిమీద తీసుకెళ్లాను. కొంచం దూరం వెళ్లాను. అక్కడ పని ఐన తరువాత తిరిగి వస్తుండగా కొంతసేపట్లోనే.. బ్రేక్ వేస్తే చాలు ముందుకి తూలిపడిపోతుంది. ప్రతీసారీ అలాగే! నాకేం అర్థం కాలేదు. ఈ ట్రాఫిక్ లో మాటకి బ్రేక్ కొట్టాల్సివస్తుంది. ఇదేమో పడిపోతుంది. పోనీ ఒక్కచేత్తో తొక్కుదాం అంటే కుదరదు. గేర్ బళ్లు మనల్ని కష్టపెట్టందే ముందుకు సాగవు(బండిమీద దూరం వెళ్లినప్పుడల్లా నాకు అలాగే అనిపిస్తుంది). ఎలాగో సగం దూరం వచ్చాక బండి పక్కన ఆపి ఎందుకు పడిపోతుందో చూసాను.

            చూసాక చిన్న షాక్ తగిలింది. తనేమో చక్కగా పడుకుండిపోయింది. అందుకే బ్రేక్ కొట్టిన ప్రతీసారి ముందుకు పడిపోతుంది. అప్పుడు కనిపించాయి చుక్కలు. ఇంకా సగం దూం ఉంది.

           అప్పటివరకూ ట్రాఫిక్ ని తిట్టని నేను.. దారిలో బండి అడ్డం వచ్చినా, కారు అడ్డం వచ్చినా వాళ్లని తిడుతూనే ఉన్నాను. " ఈ వెదవలకి డ్రైవింగ్ అస్సలు రాదు. అడ్డంగా వస్తున్నారు." అని తిట్టుకున్నాను. వాళ్లనే కాదు అడ్డంగా వస్తున్న మనుషులని చివరికి రోడ్డుని కూడా తిడుతూ ఇంటికి వస్తున్నాను.

          హమ్మయ్య ఇల్లు దగ్గరకి వచ్చేసింది అని అనుకుంటుండగా మూడు స్పీడ్ బేకర్లు అడ్డం వచ్చాయి. ఇల్లు దగ్గరకొచ్చినా నీ కష్టాలు తగ్గలేదు అని చెప్పాయి.

          మా వీధిలోనే స్కూల్ ఉండడంతో ఆ బేకర్లు పెట్టారు. ఆ స్కూల్ ని, బేకర్లుని తిట్టుకుంటూ ఇంటికి చేరేసరికి తల ప్రాణం తోకకు వచ్చింది.

           మరో విషయం ఏంటంటే తల్లిగారు ఈమధ్యనే చిక్కడం నేర్చుకుంది. ఒకసారి తనేదో చెప్పింది. నేను చెయ్యలేదు. అంతే కోపం వచ్చి చిక్కింది. " రాక్షసి " అన్నాను గట్టిగా... వాళ్ల నాన్న వచ్చి దాన్ని తీసుకుని " ఏం చేసింది " అన్నారు.

         " చిక్కీసింది " అని నా ముఖాన్నిచూపించాను. అప్పటికే నా బుగ్గమీద తట్టు లేచింది. మా మావయ్య అది చూసి తల్లిగారిచేత ముద్దు పెట్టించారు. ఎంత బాగా ముద్దు పెట్టిందంటే.. సంపెంగ పువ్వుపై సీతాకోకచిలుక వాలినట్లుగా సున్నితంగా ముద్దు పెట్టింది.

           ఇటువంటి నా మరదలు ... ఒకసారి నేను ఇంటికెళ్లేసరికి యువరాణిలా మంచం మీద పడుకుంది. దాని ఉంగరాల జుత్తు.. బుల్లి బుగ్గలు.. చిట్టి పెదవులు.. చూడగానే ముద్దు పెట్టేయాఅలనిపించింది(ఎవరి మరదలు వారికి ముద్దు).

            ఆ తరువాత నేను నెమ్మదిగా తన దగ్గరికి వెళ్లి తన నుదురుపై ముద్దు పెట్టాను. అది కదలకపోయేసరికి బుగ్గమీద ముద్దు పెట్టాను. మళ్లీ పెట్టాలనిపించింది కాని అదెక్కడ లెగిసిపోతుందో అని పెట్టలేదు.

           ఆ సమయంలో మన మనసు భలేగుంటుందే.. తల్లిగారిని లేపొద్దనిచెప్తుంటుంది. ముద్దులు పెట్టమనీచెప్తుంటుంది. ఏం చేస్తాం! కొన్ని క్షణాలు అంతే.. అందంగా ఆనందంగా ఉంటాయి.

ఇంతకీ మా బంగారు తల్లి పేరు చెప్పలేదు కదా.. ప్రణవి శ్రీ.

మా మావయ్య ముఖ్యమంత్రి..

2009-12-20T11:49:00.004+05:30

కొన్ని రోజుల క్రితం నుంచి ఆంధ్ర ప్రదేశ్ అంతటా ఏకైక చర్చ జరుగుతోంది. నిజానికి దేశం మొత్తం మీద ఇదే చర్చ జరుగుతోంది. అదేనండి మన రాష్ట్ర విభజన గురించి.. అప్పుడు జరిగిన సంఘటనను చెప్తున్నాను వినండి.

            ఎలాగో ఒకలాగ చిదంబరం గారు అర్థరాత్రి తెలంగాణ ప్రక్రియ ప్రారంభమైందని సెలవిచ్చారు. తరువాత చాలా పరిణామాలు జరిగాయి. సీమాంధ్ర ఎమ్.ఎల్.ఎ.లు ఒకేరోజు వంద మంది దాక రాజీనామా చేసారు. ఇది ఒక ఎత్తు ఐతే.. మరో పది రాష్ట్రాల్లో ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఉద్యమాలు ప్రారంభమవడం ఒక ఎత్తు. వీటికి మించి మన రాష్ట్రంలోనే చాలామంది వివిధ రకాలుగా రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేయాలనుకోవడం పెద్ద ఎత్తు.

           వాటిలో ఓ రెండు.. 1) రాయలసీమ, ప్రకాశం, నెల్లూరులతో కలిసి తిరుపతి రాజధానిగా ఒక రాష్ట్రం కావాలట. 2) మరో పెద్ద మనిషి శ్రీకాకుళం, విజయనగరం, విశాఖపట్టణం, తూ.గో., ప.గో.లతో కలిసి విశాఖ రాజధానిగా ఒక రాష్ట్రం కావాలని అన్నాడట..! ఇంకో పెద్దమనిషి ఇంకో రకంగా కోరాడట! ఇలాంటి చాలా ప్రస్థావనలను టి.వి.లో చూసాక.. ఉన్న మతి కాస్త పోయింది.

             మా మావయ్య వచ్చిన వెంటనే ఈ విషయం చెప్పాను.(మా మావయ్య గురించి చాలా చెప్పాలి.. తరువాత చెప్తాను.) తను కూడా చాలా ఆశ్చర్యపోయారు. అప్పటికే సీమాంధ్రాల్లో సమైక్యంగా ఉండాలని ధర్నాలు, ఉద్యమాలు చేస్తున్నారు. అది టి.వి.లో చూస్తున్నాం.

            ఆ సమయంలో మా మావయ్యకి తన స్నేహితుడు కిరణ్ గారు ఫోన్ చేసారు. ఆయనది గుంటూరు. మాదేమో పలాస( శ్రీకాకుళం జిల్లా ). ఇరు పక్షాలు హైదరాబాద్ లోనే ఉన్నాయి.

            మా మావయ్య సెల్ ఆన్ చేసి " అక్కడ అందరూ ఉద్యమాలు చేస్తుంటే నువ్వు ఇక్కడేం చేస్తున్నావు అబ్బాయ్." అన్నారు సరదాగా!

            "మరి నువ్వేంటో" అన్నారు కిరణ్ గారు.

            "నేను పక్కా తెలంగాణ వాదిని... తెలంగాణియన్" అన్నారు ఒక కొత్త పదాన్ని ఉపయోగిస్తూ. అతను ఏమన్నారో తెలీదు కాని మా మావయ్య మంచి డైలాగ్ వేసారు. " అది కాదు కిరణ్.. నేను కూడా దీక్ష చేస్తాను గ్రేటర్ పలాస ఇస్తారా!" అన్నారు.( పలాస చిన్న మున్సిపాలిటి మాత్రమే) .

            "గ్రేటర్ పలాసా... " అని వెటకారంగా అన్నట్లున్నారు.

             "ఓ.కె.. ఓ.కె.. ప్రత్యేక పలాస ఇస్తారా!" అన్నారు.

             ఇంతలో మా బావ "ఆయన ప్రత్యేక గుంటూరు అడుగుతారు" అన్నాడు.(మా బావ పెద్ద మావయ్య కొడుకు. తను ఇక్కడే ఉంటున్నాడు. ఇప్పుడు చెప్తుంది చిన్న మావయ్య గురించి.. నాకు మ్పొత్తం నలుగురు మావయ్యలు).

             ఆ తరువాత మేము భోజనాలకి వెళ్లడం వల్ల ప్రత్యేక పలాస ఉద్యమాన్ని రద్దు చేసాం. లేకపోతే ఈపాటికే పలాస రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రిగా మా మావయ్య.. ఉప ముఖ్యమంత్రిగా నేను.. ఇలా అన్ని పదవుల్లొనా మా కుటుంబం వాళ్లమే ఉండి చక్కని కుటుంబ పాలన సాగిస్తుండేవాళ్లం. పలాస ప్రజల దురద్రష్టం కొద్దీ ఉద్యమం రద్దయింది కాని లేకపోతే ఈపాటికే పలాస రాష్ట్రం వచ్చేసేది.. గిన్నీస్ రికార్డ్ ఎక్కేది. దేనికైనా అద్రష్టం ఉండాలిలెండి.

              నాకు అర్థం కాని విషయమేంటంటే రోశయ్య, సోనియా గాంధీల పరిస్థితి. ముందు నుయ్య వెనుక గొయ్య అన్నట్లుంది వీళ్ల స్థితి. తెలంగాణ ఇవ్వనంటే ఇక్కడ గొడవలు.. ఇస్తానంటే అక్కడ గొడవలు. నాకైతే నవ్వోస్తోంది. జాలి కూడా వేస్తోంది.

             ఇప్పుడు సరదాగా చెప్తున్నాను కానీ కొత్త రాష్ట్ర ప్రక్రియ ప్రారంభమైందన్నవెంటనే మరో పది రాష్ట్రాల్లో ఉద్యమాలు ప్రారంభించారు అని తెలిసినప్పుడు చాలా బాధ కలిగింది. ఈ దేశం ఇంకెన్ని ముక్కలు ఐపోతుందో అనిపించింది. ఉమ్మడి కుటుంబంలోని ఆనందాన్ని ఎందుకు తెలుసుకోలేకపోతున్నారో అనిపించింది. కొత్తగా ఏర్పడిన రాష్ట్రాలన్నీ సమస్యల వలయంలోనే ఉన్నాయి అని తెలిసి కూడా కోరుకోవడం ఎందుకో అర్థం కావట్లేదు.

అమ్మబాబోయ్

2009-12-13T18:30:00.000+05:30

అమ్మబాబోయ్ అనిపించింది. ఎప్పుడంటారా నా మొదటి టపా టైప్ చేస్తున్నప్పుడు.

            మొదటి టపాని బాగా రాయాలని బాగా ఆలోచించి ఒక నోట్స్ తీసుకుని అప్పుడు కొంత.. అప్పుడు కొంత లెక్క ఒక ఐదు.. ఆరు రోజులు రాసాను. అంతా చూసుకున్నాక ఇక టైప్ చేయొచ్చు అని నిర్ణయం తీసుకుని.. తూర్పుకి ఎదురుగా కూర్చుని (నిజమేనండి బాబు) పుస్తకాన్ని పక్కన పెట్టుకుని టైప్ చేయడం ప్రారంభించాను. తూర్పుకి ఎదురుగా ఐతే కూర్చున్నాను గాని దేవుడుకి దండం పెట్టలేదు.

           నాలుగు ఐదు లైన్లు ఉత్సాహంగా టైప్ చేసాను. అప్పటకి మెల్లగా సీన్ అర్థమౌతుంది. ఐనా మొదటి టపా కదా సరదా తగ్గలేదు. మరో నాలుగు లైన్లు టైప్ చేసేసరికి ఆ సరదా కూడా పోయింది. ఇంకా రెండు పేజీలకు పైగా ఉండేసరికి... మహేష్ బాబు కొట్టకుండానే నాకు మైండ్ బ్లాంక్ ఐంది. అప్పుడు గుర్తొచ్చాడు దేవుడు. " దేవుడా.." అనుకుని టైప్ చేస్తున్నాను.

          అలా సాగుతుండగా ఒక దగ్గర "చేసేదే" బదులు "చెసేదే" అని టైప్ చేసాను. 'చె' తీసేద్దామని చూస్తే అది కాస్త "చసేదే" ఐంది. నా సహనం కూడా పోవడానికి సిద్ధంగా ఉంది. సరేలే అనుకుని 'చ' కి 'E' కలిపితే 'చే' అవుతుంది కదా అని టైప్ చేస్తే.. అది కాస్త "చఏసేదే" ఐంది. నా సహనమూ పోయింది. మళ్లీ 'చఏ' ని డిలీట్ చేసి 'చే' అని రాసేసరికి దేవుడు కనిపించాడు. ఆ సమయంలో పుస్తకాన్ని చూసేసరికి అదేమో కొండలా కనిపించింది. నాకు ముక్కోటి దేవతలు గిర్రున తిరిగి కళ్ల ముందు ప్రత్యక్షమయ్యారు.

          ఆ విధంగా నేను తప్పు టైప్ చేసిన ప్రతీసారీ దేవుళ్లందరూ కలిసికట్టుగా ప్రత్యక్షమవడం ప్రారంభించారు.( ఎంత పుణ్యమో అనుకుంటున్నారా.. మీకే ఇస్తున్నా తీసుకోండి)

         ఆదివారం సమయం 1-40 దాటింది. ఓ పాడుబడ్డ మేడ దగ్గర సన్నని గోడ మీద ఓ కొంగ ఒంటి కాలు మీద నిల్చుని జపం చేస్తుంది.

          అది అక్కడ జపం చేస్తుంటే.. నేను ఇంట్లో నా టపాని టైప్ చేస్తున్నాను. కొన్ని తప్పులతో మరి కొంత సమయం విసుక్కుంటూ సగం పూర్తి చేసేసరికి.. " ఒరేయ్ భొజనానికి రా! " అంటూ మా అత్తయ్య పిలుపు.( వాళ్ల ఇంటిలోనే ఉన్నాను. రేపు వేరే రూమ్ కి వెళ్లిపోతున్నా!) " దేవుడా.." అని మరోసారి తలుచుకుని లేప్ టాప్ ని లాక్ చేసాను. ఈ ఆటంకాలేంటి అనుకుంటూ... " అసలు వీళ్లంతా ఎలా టైప్ చేసేస్తున్నారో.." అని బ్లాగులోకంలో బ్లాగులు రాస్తున్నవారందరిపైనా కుళ్లుకున్నాను( కోపమొస్తోందా... కానివ్వండి ).

        భోజనం చేసిన తరువాత కూడా దేవుళ్లను తలచుకుంటూ... బ్లాగుర్ల సహనాన్ని మెచ్చుకుంటూ(కాదు తిడుతూ ఏమో).. మిగతాదాన్ని టైప్ చేసి పోస్ట్ చేసాను. వెంటనే అనుకున్న మాట "హమ్మయ్య" అని.

        ఒక రోజు ఐనంతవరకూ ఒక్క కామెంట్ రాలేదు. దానితో నా కామెంట్ బాక్స్ పని చేస్తుందో లెదో అని సాయంత్రం నెట్ సెంటర్ కి వెళ్లి ఓపెన్ చేసి "just for cheking" అని టైప్ చేసాను. అది కనిపించింది. అప్పుడు చూసాను. అప్పటికే "పద్మార్పిత" గారు కామెంట్ చేసారు. నేను అదేం చూడకుండా కామెంట్ చేసినందుకు " ఛీ సరిగ్గా చూడొచ్చు కదా! గాబరెక్కువ " అని నాకు నేనే తిట్టుకున్నాను. ఆ తరువాత మిగతా వారి కామెంట్లు కూడా వచ్చాయి.

           ఇదంతా చదివాక నాపై "నేస్తం" గారి ప్రభావం ఉన్నట్టునిపిస్తుంది కదా! మీకు అనిపించినా అనిపించకపోయినా నాకు మాత్రం తెలుస్తోంది. ఆవిడ ప్రభావం నాపై ఉన్నట్లు.

           నేను కథలు వ్రాస్తాను( ఎప్పటికైనా రచయితగానే స్థిరపడాలనుకుంటున్నాను ). నా అభిమాన రచయిత "కొమ్మనాపల్లి గణపతి రావు గారు". ఆయన ఆర్థ్రత, కరుణ రసాలు బాగా వ్రాస్తారు. అవి నేను వ్రాయలేనులెండి.

          ఇంకా ఆయన ఒక పాత్ర ప్రవర్తనకు నాలుగు.. ఐదు.. కారణాలు వివరిస్తాడు. అందులో ఏదో ఒకటి అయుంటుందని చెప్తాడు. అలా ప్రతీ పాత్రకీ వివరిస్తాడు.

          అలా నేను ప్రయత్నించానులెండి. నా కథల్లో నేను కూడా ఓ రెండు కారణాలను వివరించగలిగాను. అదంతా ఆయన ప్రభావమే!ఇప్పుడు "నేస్తం" గారి ప్రభావం కూడా అదే స్థాయిలో ఉందనిపిస్తుంది.

         మరో విషయం ఏంటంటే నా పేరు నా బ్లాగు చిరునామాలో ఉంది. దాంతోనే పిలవండి... మీరు, గారు... అటువంటివేం వద్దు.

         ఇందాకల నుంచి కొంగ గురించి తెగ ఆలోచిస్తున్నట్లున్నారు. సమాధానం తెలిసిందా.. తలియలేదా.. పోనీలెండి నేనే చెప్పేస్తాను. చెప్పేస్తున్నా.. ఎందుకు నిల్చుందంటే.. దాని ఇష్టమండి. ఒంటి కాలుపై కాకపోతే ఒంటి వేలు మీద నిల్చుంటుంది. మీకెందుకు! అన్నా.. ఊరుకుంటుంటే అన్నీ అడిగేస్తున్నారే!

సవ్వడి

2009-12-06T14:57:00.001+05:30

ఉదయాన్నే పువ్వుల సవ్వడి.. పగలంతా సూర్యుని సవ్వడి.. రాత్రి నక్షత్రాల సవ్వడి.. ఇవి ఆయా సమయాల్లోనే ఉత్తేజాన్ని అందిస్తాయి. అలా కాకుండా ప్రతీ క్షణం ఉత్తేజాన్ని ఇచ్చేది గుండె సవ్వడి. అందుకే దాని సవ్వడి ఎప్పుడూ అత్భుతమే!

ప్రతీ గుండె తనదైన సవ్వడి చేస్తుంది. ఆ మనసుకి మాత్రమే అర్థమయ్యే సవ్వడి. అందుకే " గుండె గుండెకో సవ్వడి " అంటారు.

ఈ గుండె సవ్వడిలో ఎన్నో ఆశలు.. ఎన్నో ఊసులు.. ఇంకెన్నో ఇష్టాలు.. అంతే స్థాయిలో కష్టాలు.. ఓటములు.. కన్నీరు.. ఇలా చాలా ఉంటాయి. కాబట్టే దాన్ని ఇష్టపడనివారు ఉండరు. రెండవవాటితోనే మొదటివాటికి విలువ. వీటిన్నింటినీ నిక్షిప్తం చేసేదే " గుండె సవ్వడి ".

స్పూర్తి :-

స్వాతి గారి " స్వాతి చినుకులు ", పరిమళ గారి " పరిమళం "... ఈ రెండు బ్లాగులు నాకు చాలా స్పూర్తినిచ్చాయి. బ్లాగు తయారుచేసుకుని అందులో టపా పెట్టినంతవరకూ నన్ను ఊరుకోనివ్వలేదు. వాళ్ల టపాలకన్నా వాళ్లు పెట్టుకున్న పేర్లే నాకు ఎక్కువ ఆనందాన్నిచ్చాయి. ఎంత చక్కగా పెట్టుకున్నారు అనిపించింది.
స్వాతి గారి బ్లాగు చిరునామా "ఊసులు". తన ఊసులకు "స్వాతి చినుకులు" అని ఎంత అందంగా పేరు పెట్టుకున్నారు. స్వాతి గారు పెట్టుకోవడం వల్లే ఈ పదానికి అంత అందం వచ్చింది. వేరేవాళ్లు ఎవరైనా ఈ పేరు పెట్టుకుంటే ఇంతగా నచ్చేది కాదేమో!

ఇక "పరిమళం" గురుంచి.. పరిమళ గారు తన కవితలతో పరిమళాన్ని వెదజల్లుతున్నారు అనిపించింది. " పరిమళం... " ఆ పేరే చాలు ఓ మంచి భావం కలుగుతుంది. ఆవిడ భావాలు కూడా అలాగే ఉన్నాయి.' గండు తుమ్మెదవు ' అంటూ తన స్వచ్ఛమైన ప్రేమను తెలియజేస్తూ మగవాళ్లని సున్నితంగా విమర్శించారు. ఆ కవిత చాలా నచ్చింది.ఇక ' వెతుకుతున్నా ఇంకా ' అనే కవిత చదివాక.. పొన్న చెట్టు నీడలో కృష్ణుడు కోసం ఎదురుచూస్తున్న రాధలా అనిపించారు. ఆ కవితలో చాలా లోతు ఉంది. ఇంకా ' అశ్రువు ', ' సూర్యుచంద్రులమా ', ' చెలీ ', ' మరునికుమారునివా ' అనే కవితలు పిచ్చిపిచ్చిగా నచ్చేసాయి.

               పేర్లులో ఏముంది అనుకుంటాం! కాని చాలా ఉంది అని ఇప్పుడే అర్థమైంది. కేవలం పేర్లే నాతో ఇప్పుడు ఇలా మాట్లాడనిస్తున్నాయి అంటే నేనే నమ్మలేకపోతున్నాను. పేరులోని మహత్తు అర్థమయ్యాక నా బ్లాగుకి ఏ పేరు పెడదాం అని ఆలోచించాను. ఏదైనా మనసుకి హత్తుకునేలా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఇలా అలోచించాక "సవ్వడి", "ఇష్టం" అనే రెండు పేర్లు తట్టాయి. రెండూ నచ్చాయి. వీటిలో సవ్వడే కొంచం ఎక్కువగా నచ్చింది, బాగుందనిపించింది. పెట్టేశాను.

              ఇక కేప్షన్ కింద " ఇది ఓ గుండె సవ్వడి " అని పెడదామనుకున్నా! అలా పెడితే కేవలం నాగురించే చెప్పాల్సివస్తుంది. కాని నాకు అందరి తెరుపున చెప్పడం ఇష్టం. మన గురుంచి మనం చెప్పుకోవడం రొటీన్. అందరి గురించి చెప్పడం వెరైటీ అనిపించి " గుండె గుండెకో సవ్వడి " అని పెట్టాను.
              ఇప్పుడు అర్థమైనదేంటంటే... అందరి గురించి చెప్పేది వారిపై మన అభిప్రాయమే కాని వారి ' గుండె సవ్వడి ' కాదని. పోనీలెండి పెట్టేశాం కదా! అలాగే ఉండనివ్వండి.

              చివరగా నా కోరికేంటంటే.. ఒక్కసారైనా ఈ బ్లాగుని స్వాతి గారు, పరిమళ గారు చూస్తే చాలు.
మళ్లీ కలుద్దాం...

బాయ్ !